Isn't this where we came in?
Pink Floyd - Outside The Wall/In The Flesh?

Πήχυς

Έθεσες τον πήχυ τόσο ψηλά,
που η αμέσως επόμενη
περνά από κάτω
όρθια,
με τακούνια,
με τεντωμένα χέρια προς τα πάνω,
χωρίς καν να τον πλησιάζει.

Το Κενό που Άφησες στην Καρδιά μου

Η κάθε
οποιαδήποτε άλλη,
κόκκος άμμου
ριγμένος
σε μιαν απέραντη,
μαύρη τρύπα
στην άκρη του σύμπαντος.

Μετά Φέγγαρον

φωτογραφία από το OnePlus One μου
Πήγα στο φεστιβάλ Φέγγαρος το Σάββατο, 5 Αυγούστου, αποκλειστικά για τους Delirium Elephants. Εκτός από την υπέροχη παρουσία τους, όμως, πήρα κι άλλα.

Είδα και τη Μαρίνα Σάττι με τις Φωνές, που με εξέπληξαν ευχάριστα με τη ζωντάνια και την αρτιότητα της μουσικής τους πρότασης.

Είδα μετά τους Jan Van, οι οποίοι, παρόλο που προφανώς είναι πολύ καλοί μουσικοί, προσωπικά με κούρασαν λίγο.

Μετά είδα τον Fantastic Negrito, ο οποίος ήταν, για μένα, αποκάλυψη, καθώς δεν τον είχα υπόψη προηγουμένως. Μερικές ώρες αργότερα, ο δίσκος του συνοδεύει μουσικά τη σύνταξη αυτού του κειμένου. Είναι εξαιρετικός!

Επίσης, για τους αμέτρητους "χίπηδες" που κατέκλυζαν το χώρο, και που πολύ εύστοχα σχολίασε η αγαπημένη Raindrops:



έχω να πω ότι όταν το να είσαι χίπης είναι τόσο της μόδας, πραγματικά χίπης είσαι όταν δεν είσαι.

Όμως ο λόγος που γράφω, είναι διαφορετικός. Και διπλός: