Isn't this where we came in?
Pink Floyd - Outside The Wall/In The Flesh?

Στις δύο τα ξημερώματα θεωρείται βράδυ Πρωτοχρονιάς ή χαράματα των δύο Ιανουαρίου;

Πέρασε τόσος καιρός
κι έκανα κάποιες προσπάθειες για παρακάτω,
μα όσες φορές μέθυσα
όλους αυτούς τους μήνες
μόνο αυτή σκέφτομαι-
καμιάν από τις άλλες.

Δε μπορεί να μη σημαίνει τίποτε αυτό,
ε, γιατρέ μου; 

Τετρακόσιες δεκατρείς νύχτες μετά

Ξάπλωσε πάνω μου
και το γυμνό της σώμα χάιδευε
το δύσμοιρο δικό μου.

Έβαλε τα δάχτυλα στα μαλλιά μου·
πάσχισα να κρατηθώ.

Με κοίταξε κατάμματα
και μόνο ένα θαύμα μ' έσωνε
απ' το να εκραγώ
σ' εκατομμύρια μικροσκοπικά θραύσματα.

Κάτι ψιθύρισε, μα δεν άκουσα·
ήμουν ήδη χαμένος.

Με τις παλάμες μου σφιχτά
κρατούσα το πρόσωπό της
κολλημένο στο δικό μου.
Πιέζοντάς το,
ψηλαφώντας,
μάταια προσπαθώντας να συλλάβω το μεγαλείο
της καθαρότητας των ματιών,
της γλύκας των χειλιών
και της απόλυτης ομορφιάς
του εγκεφάλου της.

Κι ύστερα,
σαν μετά από κάθε όνειρο,
ξύπνησα άπνοος
και με το χέρι σ' έψαξα,
να σ' αγκαλιάσω.

Κι ο κρύος αέρας
έκλαψε μαζί μου.

Ένα γομάρι τριάντα ενός χρονών κλαίει σα μωρό τη μέρα της ονομαστικής του εορτής

Όταν γιορτάζουμε,
είτε γενέθλια, είτε ονομαστικές εορτές,
το δώρο της γιαγιάς μας
είναι ένα φακελάκι
-πάντα παραφουσκωμένο.

Μέσα έχει και λεφτά,
μα δεν είναι αυτά που το παχαίνουν.
Είναι οι σελίδες με τις ευχές
και τις συμβουλές
και τα συναισθήματά της.

Δε χρειάζεται να σου πω
ποιο είναι το πιο πολύτιμο..