Isn't this where we came in?
Pink Floyd - Outside The Wall/In The Flesh?

We Are Eternal, All This Pain Is An Illusion


Lyric: We Are Eternal, All This Pain Is An Illusion
Artist: Tool
Songs: Parabol-Parabola
Album: Lateralus
Year: 2001

Σε απλή μετάφραση στα ελληνικά: Είμαστε αιώνιοι, όλος αυτός ο πόνος είναι μια ψευδαίσθηση.

Αλήθεια ή ψέμα; Ποιός ξέρει; Το γεγονός είναι ότι ο άνθρωπος παίρνει δύναμη από δηλώσεις τέτοιου τύπου.

Είμαστε αιώνιοι. Εσύ και οι ιδέες σου, ο τρόπος που σκέφτεσαι, οι εμπειρίες σου δε θα χαθούν ποτέ. Κι όταν πεθάνεις, αυτά θα μείνουν ζωντανά. Όχι μόνο ως επιρροές στους ανθρώπους που γνώρισες και στους οποίους 'μετέφερες' ένα μέρος του εαυτού σου, αλλά και ως ψυχή. Η δική σου ψυχή, την οποία ο θάνατος δεν επηρεάζει. Αυτά που σε χαρακτηρίζουν, θα μείνουν στην ψυχή σου ως τα γνωρίσματα που θα τη διαφοροποιούν από τις υπόλοιπες. Κι όταν συναντηθεί η δική σου με τις ψυχές της υπόλοιπης ανθρωπότητας, θα ξεχωρίζει, όπως ξεχώριζες μέσα στο πλήθος των ανθρώπων.

Όλος αυτός ο πόνος είναι μια ψευδαίσθηση. Δεν υπάρχει. Όταν βλέπεις το τεθλασμένο μολύβι μέσα στο ποτήρι με το νερό, ξέρεις πως το μολύβι δεν έχει σπάσει. Ξέρεις ότι το νερό σε ξεγελάει. Όταν πονάς, πρέπει να ξέρεις πως αυτό που νιώθεις είναι εκεί μόνο αν του το επιτρέψεις εσύ. Ο πόνος είναι υποκειμενικό θέμα. Αν δε θες να νιώσεις πόνο, δε θα νιώσεις. Κι όταν μιλάμε για πόνο, εννοούμε και τον φυσικό και το συναισθηματικό. Ένα είδος πόνου μπορεί να κρατήσει από μερικά λεπτά έως και πολλά χρόνια. Η διάρκεια εξαρτάται από το πόσο εσύ θα επιλέξεις να επιτρέπεις στον πόνο αυτό να σε ενοχλεί. Και πριν αρχίσει οποιοσδήποτε να λέει πως άλλος είναι ο πόνος ενός τρυπήματος στο χέρι κι άλλος αυτός του χαμού ενός αγαπημένου προσώπου, θα συμφωνήσω. Όμως τον κάθε πόνο, μπορούμε να το μεταβάλουμε σε άλλο συναίσθημα, πιο παρηγορητικό και ευκολότερο να γίνει ανεκτό. Έτσι, όταν είμαστε αντιμέτωποι με ένα μεγάλο πόνο, αν τον μετατρέψουμε σε αναμνήσεις, για παράδειγμα, μετριάζεται η ένταση του και εξαφανίζεται σιγά σιγά.

Αφού είμαστε αιώνιοι, λοιπόν, κι όλος αυτός ο πόνος απλά δεν υπάρχει, τίποτε δε μας εμποδίζει από το να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Πρέπει, όμως, κατά την επιλογή του τι θα κάνουμε, να λάβουμε υπ'όψιν το τι θα ωφελούσε εμάς, αλλά και τους άλλους, αφού είμαστε όλοι αιώνιοι. Επίσης, αφού όλος αυτός ο πόνος δεν υπάρχει και κάποιοι απλά δεν έχουν τη δύναμη να τον αγνοήσουν, αξίζει να τους τον προκαλούμε;

Αυτά ως τροφή για προβληματισμό. Όσοι κάνετε δίαιτα, πάρτε κάνα diet αναψυκτικό από την καντίνα φεύγοντας. Και μη μου ανησυχείτε, δε θα συνεχίσουμε στο ίδιο φιλοσοφικό χαρακτήρα συζητήσεων. Ήταν απλά η πρώτη καταχώρηση και ήθελα να την αφιερώσω στον αγαπημένο μου στίχο.

Κι αφού είμαστε σε ένα random σύμπαν, ο συγκεκριμένος στίχος λατρεύεται από πολλούς ανθρώπους. Ένας από αυτούς είναι η αγαπητή Κατερίνα, η οποία έδωσε στο blog της όνομα εμφανώς επηρεασμένο από αυτόν. Επισκεφτείτε την στο http://allthispainisanillusion00.blogspot.com/ .

Further Reading:
TOOL
Wikipedia

6 Comment(s):

  • Rebel Soul

    Η πρώτη ανάρτηση λοιπόν ήταν εξαιρετική! ΜΠΡΑΒΟ!!! Κι ευχαριστώ θερμά κιόλας για την αναφόρα του blog μου στο κλείσιμο :) ! Με ανυπομονησία περιμένω την επόμενη σου επιλογή θέματος προς ανάπτυξη εδώ. Ο μόνος μου σχολιαμός πάνω σ'αυτόν τον στίχο είναι ότι όχι μόνο ο πόνος αλλά τα πάντα γύρω μας είναι μια ψευδαίσθηση, αρκεί να το συνειδητοποιήσουμε σύντομα και να πορευτούμε αναλόγως. Γιατί τίποτα δεν είναι πιο ισχυρό από τον ανθρώπινο νου και ο ενστερνισμός αυτής της παντοδυναμίας, στο τέλος, μας βγάζει από πολλά αδιέξοδα...

  • kazo

    Τρίχες :)))

  • Manos

    Καλημέρα!
    Σχετικά με αυτό που λες: "We Are Eternal, All This Pain Is An Illusion."
    Θα συμφωνήσω απόλυτα!
    Σύμφωνα με το αποδεδειγμένο γεγονός ότι ο χώρος αποτελείται από τουλάχιστον τέσσερεις διαστάσεις χώρου (πλάτος, ύψος, βάθος, χρόνος), όλοι μας είμαστε τετραδιάστατα γεωμετρικά σχήματα, σε ένα τετραδιάσταστο χώρο. Το πρόβλημα είναι ότι οι περιορισμένες μας αισθήσεις δεν μας επιτρέπουν να αντιληφθούμε την τέταρτη διάσταση όπως πραγματικά είναι και περιοριζόμαστε να την αισθανόμαστε, λάθος, σαν να κινιόμαστε σε αυτήν, ενώ στην πραγματικότητα όπως είπα πριν, είμαστε ακίνητα τετραδιάστατα γεωμετρικά σχήματα, εντός του τετραδιάστατου χώρου.
    Όπως έχουμε περιορισμένες όλες τις άλλες διαστάσεις, όπως το ύψος, (κανείς δεν έχει άπειρο ύψος), έτσι έχουμε και περιορισμένο χρόνο. Ξεκινάμε από τη γέννησή μας και σταματάμε στον υποτιθέμενο θάνατό μας.
    Όπως όμως το μήκος του χώρου δεν χάνεται ποτέ, (πχ: ο δρόμος από τη Λάρνακα στη Λευκωσία δεν εξαφανίζεται), το ίδιο συμβαίνει και με τον χρόνο, που είναι μια ακόμα διάσταση χώρου κάθετη ως προς όλες τις άλλες διαστάσεις και έχει ακριβώς τις ίδιες ιδιότητες με όλες τις άλλες.
    Για τον παραπάνω λόγο, δεν παύουμε να υπάρχουμε ποτέ. Απλά όταν «φεύγει» ένας άνθρωπος, είναι εκτός από το πεδίο όρασής μας, όπως όταν ένα πλοίο φεύγει από τον ορατό ορίζοντα και χάνεται στην καμπυλότητα της Γης, και πλέον δεν τον βλέπουμε. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν είναι εκεί!!! ;-)

  • Ir0nAngel

    Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΔΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ. ΑΛΛΟΣ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΟ ΤΗΣ ΣΙΚΛΑΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΟΠΡΙΑ, ΑΛΛΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΟ ΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕ ΠΩΣ ΕΙΧΕ ΝΕΡΟ, ΑΛΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΕΒΕΡΕΣΤ, ΑΛΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΚΛΕΙΔΑΡΟΤΡΥΠΑ ΚΛΠ.
    ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΦΛΥΤΖΑΝΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΦΕ, ΟΣΗ ΩΡΑ ΠΙΝΕΙΣ ΤΟ ΚΑΦΕ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ, ΣΤΗ ΖΩΗ ΠΕΤΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΚΑΘΙ, ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟ ΠΙΝΕΙΣ.
    ΓΙΑΥΤΟ ΚΑΤΟΥΡΑΜΕ ΣΤΟ FACEBOOK ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΝΑ ΠΙΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΦΕ ΜΑΣ :)

  • Vasilis

    Τα έχω πει κι αλλού, ας τα ξαναπώ κι εδώ φορ δε ρέκορντ.

    Αυτό που οι θεωρητικοί/θρησκευόμενοι/φιλόσοφοι ορίζουν ως ψυχή, στη δική μου αντίληψη είναι απλώς η ενέργεια που διαρρέει τα πάντα τριγύρω μας. Όταν ο οργανισμός "σβήσει", η ενέργεια που τον διέρρεε απλά έφυγε στο σύνολό της, άλλαξε μορφή και απελευθερώθηκε στο περιβάλλον. Κατά κάποιο τρόπο λοιπόν, ναι, μπορεί να πει κανείς ότι είναι "αιώνιος", εφόσον η ενέργεια είναι κάτι που δεν χάνεται ποτέ, αλλά μεταλλάσσεται ανάλογα με το που "περνάει", απλά δε θα της έδινα τις "φιλοσοφικές" προεκτάσεις που τείνει να λάβει...δεν αποθηκεύει τίποτα πάνω της -όπως μου φαίνεται λογικό προσωπικά. Ούτως ή άλλως, η ενέργεια ρέει αδιάκοπα και συνεχώς, με αλλα λόγια κάθε οργανισμός δεν διακρίνεται από/αντιστοιχεί σε συγκεκριμένο "πακέτο", όπως περίπου νοείται η "ψυχή"...

    Και μια παρατήρηση περί αντίληψης του χρόνου, σχετικα με το σχόλιο του φίλου Μάνου. Ο χρόνος ως μέγεθος δεν έχει καμία σχέση με τις χωρικές διαστάσεις (μήκος/πλάτος/ύψος). Είναι μια καθαρά "φτιαχτή" ποσότητα που βόλεψε τον άνθρωπο στην προσπάθειά του να εξηγήσει κάποια φαινόμενα, όπως π.χ. τη γήρανση κλπ. Είναι πολύ απλό το πράγμα, ο χρόνος ως έννοια/ποσότητα/μέγεθος παύει να υπάρχει, από τη στιγμή που παύει να υπάρχει παρατηρητής να τον μετρήσει (στην προκειμένη ο άνθρωπος), άρα δεν πιστεύω ότι είμαστε τετραδιάστατοι, και αντίστοιχα ότι ο χρόνος αποτελεί την "κάθετη" στο σύστημα των υπόλοιπων διαστάσεων :)

  • TwistedTool

    Βασίλη, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα oι Tool να συμφωνούν απόλυτα μαζί σου και να διαφωνούν καθέτως με την ερμηνεία μου.

    Το θέμα είναι ότι οι ίδιοι επιδιώκουν αυτό που γίνεται τώρα, τη συζήτηση, δηλαδή, που βασίζεται σε διαφορετικές ερμηνείες!

    Στο θέμα τώρα, ως ένα σημείο λέμε το ίδιο πράγμα, αλλά με άλλο όνομα. Από κείνο το σημείο και μετά, διαφωνούμε. Γι'αυτό θα φας ban! :p

    Σχετικά με την άποψη περί χρόνου, τείνω να συμφωνήσω μαζί σου. Συμφωνώ ότι ο χρόνος είναι δημιούργημα του ανθρώπου, αλλά δεν έχω μελετήσει σχετικά με διαστάσεις and stuff, οπόταν δε μπορώ να πάρω θέση.

Post a Comment

Περιμένω σχόλια, απόψεις, παρατηρήσεις, σκέψεις, ιδέες, συμβουλές και οτιδήποτε άλλο έχετε να πείτε σχετικό με το θέμα.
Spam και βρισιές δε γίνονται δεκτά.
Για επικοινωνία μαζί μου εκτός του θέματος του post, αποταθείτε εδώ.