However far away, I will always love you.. However long I stay, I will always love you.. Whatever words I say, I will always love you..
The Cure - Lovesong

Tool: Lateralus [2001 – Album]

Lateralus - Front
Υποκλίνομαι. Κάντε κι εσείς το ίδιο. Σύντομα θα καταλάβετε ότι υπάρχει καλός λόγος. Το Lateralus είναι είτε το τελειότερο album όλων των εποχών, είτε η μεγαλύτερη φάρσα στην ιστορία της Μουσικής. Όποιο από τα δύο και αν ισχύει, η σκέψη και ο βαθύς στοχασμός που επιστρατεύθηκαν για να επιτευχθεί, ξεπερνούν τα όποια όρια και απαιτούν δικαιωματικά την αναγνώριση του μεγέθους τους. Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω αυτό το album-σημείο των καιρών μας με όση αντικειμενικότητα καταφέρω να συγκεντρώσω. Το παρόν post είναι αφιερωμένο στη Γωγώ, η οποία το περίμενε με ανυπομονησία, διότι λατρεύει το συγκεκριμένο album. Και με το δίκιο της.. Επίσης, αφιερωμένο στο Μαράκι, που πρόσφατα απέκτησε το δίσκο ως δωράκι!
Αν διαβάσατε την εισαγωγή αυτού του post, πάμε στα βαθιά.

Ο τίτλος είναι παρμένος από το ομότιτλο κομμάτι, το οποίο παρακινεί προς το lateral thinking.

Οι Tool ζήτησαν από τον παραγωγό τους την τελειότερη ποιότητα που θα μπορούσαν να έχουν και τον ρώτησαν πόση διάρκεια θα μπορούσε να είχε ένα cd τέτοιας ποιότητας. Αυτός απάντησε ‘με το ζόρι 79 λεπτά’.  Αυτοί σκέφτηκαν ‘ας δώσουμε δύο δευτερόλεπτα ανάσας στο δίσκο’ κι έφτιαξαν ένα τέρας ομορφιάς των 78 λεπτών και 58 δευτερολέπτων.

Τα ενδιαφέροντα στοιχεία σχετικά με το album αυτό, δεν είναι τόσο τα trivia περί συγκεκριμένων κομματιών, όσο η παραφιλολογία και οι ‘επιστημονικές’ απόψεις για το σύνολο του δίσκου.

Το φαινόμενο του Holy Gift, όπως ονομάστηκε, πιθανότατα ξεκίνησε από έναν άγνωστο σε μένα οπαδό, ο οποίος στηριζόμενος στο στίχο του Parabola “recognize this as a holy gift” και του Lateralus “spiral out, keep going”, έσπευσε να εντοπίσει αυτό το σπειροειδές δώρο που είχαν κρύψει οι Tool στο δίσκο αυτό.

Στο τραγούδι που έδωσε τον τίτλο του στο album είναι έντονη η παρουσία των αριθμών Fibonacci. Οι συλλαβές της πρώτης στροφής του τραγουδιού είναι μια ακολουθία Fibonacci που ‘ανεβοκατεβαίνει’. Η παρακάτω εικόνα παρουσιάζει τους στίχους της πρώτης στροφής, με κόμματα εκεί που κάνει παύση ο Maynard και τις αντίστοιχες συλλαβές για κάθε κομμάτι στην παρένθεση.
lateralfib
Πέρα από αυτή τη λεπτομέρεια, υπάρχει ακόμα μια, καλύτερα κρυμμένη: ο Maynard ξεκινά να τραγουδάει στο 1 λεπτό και 37 δευτερόλεπτα από την έναρξη του τραγουδιού. Δηλαδή 97 δευτερόλεπτα. Τα 97 δευτερόλεπτα είναι σχεδόν 1.618 λεπτά. Το 1.618 είναι ο αριθμός της χρυσής τομής και συνδέεται στενά με την ακολουθία Fibonacci.

Το τελευταίο (νομίζω) σημείο που συνδέει το τραγούδι Lateralus με τους αιρθμούς Fibonacci είναι ο ρυθμός του. Ή, καλύτερα, οι ρυθμοί του. ‘987’ ήταν ο αρχικός τίτλος του κομματιού κι αυτή η ιδέα ήρθε στους Tool λόγω των εναλλαγών στο ρυθμό, ο οποίος περιλαμβάνει: 9/8, 8/8 και 7/8. Το 987, επίσης, είναι ο 16ος στη σειρά αριθμός Fibonacci.

Έχοντας στο μυαλό όλη αυτή τη σύνδεση του ομότιτλου κομματιού με τους αριθμούς Fibonacci, ο άγνωστος φίλος αποφάσισε ότι οι αριθμοί αυτοί θα αποτελούσαν τη βάση για την ανακάλυψη του κρυμμένου μυστικού στο album.goldenspiral Το μυστικό, βεβαίως, θα στηριζόταν σε μια σπείρα για δύο λόγους: ο τελευταίος στίχος του Lateralus παρακινεί να οδηγήσουμε τη σπείρα προς τα έξω, να τη ‘δουλέψουμε’, αλλά και οι αριθμοί Fibonacci, εμπνέοντας τη θεωρία περί χρυσής τομής, καταδεικνύουν και τη δημιουργία της χρυσής σπείρας. Η χρυσή σπείρα του Lateralus θα δημιουργούνταν αναδιατάσσοντας τα τραγούδια του δίσκου και βάζοντας το καθένα στη σωστή του θέση.
Το album έχει 13 τραγούδια (κι αυτός ένας αριθμός Fibonacci), οπότε, μετά από μερικές δοκιμές, αποφάσισε να τοποθετήσει το τραγούδι 13 στο κέντρο της νέας διάταξης. Από κει και πέρα αποφάσισε ότι τα Parabol και Parabola (6 και 7) δε μπορούν να χωριστούν και τα τοποθέτησε στην αρχή της σειράς. 6+7=13. Καλή ιδέα να συνεχίσουμε με ζεύγη αριθμών που έχουν άθροισμα 13, θα σκέφτηκε. Η τελική νέα διάταξη έχει ως εξής:
6, 7, 5, 8, 4, 9, 13, 1, 12, 2, 11, 3, 10
Χρωμάτισα τους αριθμούς ώστε να διακρίνονται οι σπείρες. Με κόκκινο οι κατευθυνόμενη προς τα δεξιά και με πράσινο η προς τα αριστερά. Ξεκινώντας από το 1 πάμε δεξιά μέχρι το 3, γυρνάμε αριστερά με το 4 μέχρι το 6, μετά ξανά δεξιά με το 7 μέχρι το 9 και τέλος ξανά αριστερά από το 10 ως το 13. Αν φτιάξετε τη νοητή γραμμή που συνδέει τους αριθμούς με τη σωστή σειρά, θα δείτε μια σπείρα. Έφτιαξα μια εικόνα, η οποία ελπίζω να βοηθήσει:
spiral2 Η κόκκινη γραμμή που σχηματίζει τη σπείρα και τα κόκκινα σημάδια που δείχνουν τον κάθε αριθμό.
Η νέα αυτή σειρά ονομάστηκε από το ‘δημιουργό’ της Holy Gift, λόγω της παραίνεσης του Maynard στο Parabola ‘recognize this as a holy gift’.
Το ωραιότερο σημείο του Holy Gift, βέβαια, δεν είναι η σπείρα που σχηματίζεται. Είναι ο ισχυρισμός του συγκεκριμένου οπαδού (και άλλων που το δοκίμασαν αργότερα) ότι το album ακούγεται πιο καλά με τη νέα διάταξη των κομματιών. Όλα, λέει, αποκτούν νόημα. Φτάνει, όπως ισχυρίζεται, να επεξεργαστούμε τα τραγούδια και να διαγράψουμε τις ‘ησυχίες’ στις αρχές και τα τέλη τους, ώστε να ‘μπαίνει’ το ένα μέσα στο άλλο.
Το 13, στο κέντρο, φανερώνει το κέντρο του album, αφού είναι και η Φωνή του Θεού (Faaip De Oiad). Η μετάβαση από το Parabola στο Schism είναι τέλεια αφού το δεύτερο ξεκινά με το ρυθμό που τελειώνει το πρώτο, καθώς και από το Schism στο Ticks & Leeches, αφού τα δύο χτυπήματα που ‘λείπουν’ από τα drums στην αρχή του δεύτερου είναι τα δύο τελευταία χτυπήματα στο τέλος του πρώτου. Το Mantra αποκτά νέο νόημα, καθώς αποδίδει τους ήχους του πνιξίματος, το οπίο εύχεται ο Maynard στο τέλος του Ticks & Leeches. Η αρχή του Faaip De Oiad συνεχίζει με την ίδια νότα και την ίδια παραμόρφωση στις κιθάρες που είχε το τέλος του Lateralus. (ολόκληρο το κείμενο στα αγγλικά εδώ)
Aυτά, περίπου, είναι όσα λέει ο οπαδός που επινόησε το Holy Gift. Η αλήθεια είναι ότι, παρόλο που ήξερα περί του θέματος εδώ και χρόνια, μόλις πριν από ένα μήνα δοκίμασα τη διαδικασία. Είναι, όντως, μια νέα πρόκληση, αλλά δεν ενθουσιάστηκα. Αυτό που δε μπορώ να συγχωρέσω είναι ο χωρισμός των Disposition και Reflection, για να μην προσθέσω και το Triad, καθώς στο οπισθόφυλλο του album, τα τρία αυτά κομμάτια είναι ομαδοποιημένα με ένα αστεράκι δίπλα τους. Ίσως ο φίλος να έχει κάποιο δίκαιο, πράγματι μερικά σημεία από το τέλος κάποιων κομματιών ακούγονται στην αρχή άλλου, όμως αυτό δε με ικανοποιεί, προσωπικά.
Ένα χρήσιμο video περί της σχέσης Lateralus – αριθμών Fibonacci.
Ελπίζω να ήμουν επαρκής και κατανοητός για ένα θέμα που απασχόλησε πάρα πολύ κόσμο και ενέπνευσε τεράστιες συζητήσεις εντός και εκτός internet!
To artwork του Lateralus είναι από τον Alex Grey. Παρουσιάζει τη δόμηση του ανθρωπίνου σώματος-πνεύματος με διαφανείς διαδοχικές εικόνες. Σημειωτέον ότι στην τελευταία διαφάνεια, στον εγκέφαλο του ανθρώπου φαίνεται γραμμένη η λέξη GOD. Η ερμηνεία δική σας!
(σημείωση: τα links με γαλάζια γράμματα είναι χρήσιμα και πιθανότατα θα σας φανούν ωφέλιμα, αν τα ακολουθήσετε!)
-οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι δικά μου scans από την αυθεντική συσκευασία του cd-
Tracklist:
  1. The Grudge
  2. Eon Blue Apocalypse
  3. The Patient
  4. Mantra
  5. Schism
  6. Parabol
  7. Parabola
  8. Ticks & Leeches
  9. Lateralus
  10. Disposition
  11. Reflection
  12. Triad
  13. Faaip de Oiad
Artwork:
Lateralus - Front

Lateralus - Cd

Lateralus - Back

Lateralus1

Lateralus2

Lateralus3

Lateralus4

Lateralus5

Lateralus6

Lateralus7

Lyrics:
The Grudge
Wear the grudge like a crown of negativity.
Calculate what we will or will not tolerate.
Desperate to control all and everything.
Unable to forgive your scarlet lettermen.
Clutch it like a cornerstone. Otherwise it all comes down.
Justify denials and grip 'em to the lonesome end.
Clutch it like a cornerstone. Otherwise it all comes down.
Terrified of being wrong. Ultimatum prison cell.
Saturn ascends, choose one or ten. Hang on or be humbled again.
Clutch it like a cornerstone. Otherwise it all comes down.
Justify denials and grip 'em to the lonesome end.
Saturn ascends, comes round again.
Saturn ascends, the one, the ten. Ignorant to the damage done.
Wear the grudge like a crown of negativity.
Calculate what we will or will not tolerate.
Desperate to control all and everything.
Unable to forgive your scarlet lettermen.
Wear the grudge like a crown. Desperate to control.
Unable to forgive. And we're sinking deeper.
Defining, confining, controlling, and we're sinking deeper.
Saturn comes back around to show you everything
Let's you choose what you will not see and then
Drags you down like a stone or lifts you up again
Spits you out like a child, light and innocent.
Saturn comes back around. Lifts you up like a child or
Drags you down like a stone
To consume you till you choose to let this go.
Give away the stone.
Let the oceans take and transmutate this cold and fated anchor.
Give away the stone.
Let the waters kiss and transmutate these leaden grudges into gold.
Let go.

Eon Blue Apocalypse
-

The Patient
A groan of tedium escapes me,
Startling the fearful.
Is this a test? It has to be,
Otherwise I can't go on.
Draining patience, drain vitality.
This paranoid, paralyzed vampire act's a little old.
But I'm still right here
Giving blood, keeping faith
And I'm still right here.
Wait it out,
Gonna wait it out,
Be patient (wait it out).
If there were no rewards to reap,
No loving embrace to see me through
This tedious path I've chosen here,
I certainly would've walked away by now.
Gonna wait it out.
If there were no desire to heal
The damaged and broken met along
This tedious path I've chosen here
I certainly would've walked away by now.
And I still may ... (sigh) ... I still may.
Be patient.
I must keep reminding myself of this.
And if there were no rewards to reap,
No loving embrace to see me through
This tedious path I've chosen here,
I certainly would've walked away by now.
And I still may.
Gonna wait it out.
Mantra
-

Schism
I know the pieces fit cuz I watched them fall away
Mildewed and smoldering. Fundamental differing.
Pure intention juxtaposed will set two lovers souls in motion
Disintegrating as it goes testing our communication
The light that fueled our fire then has burned a hole between us so
We cannot see to reach an end crippling our communication.
I know the pieces fit cuz I watched them tumble down
No fault, none to blame it doesn't mean I don't desire to
Point the finger, blame the other, watch the temple topple over.
To bring the pieces back together, rediscover communication
The poetry that comes from the squaring off between,
And the circling is worth it.
Finding beauty in the dissonance.
There was a time that the pieces fit, but I watched them fall away.
Mildewed and smoldering, strangled by our coveting
I've done the math enough to know the dangers of our second guessing
Doomed to crumble unless we grow, and strengthen our communication.
Cold silence has a tendency to atrophy any
Sense of compassion
Between supposed lovers/brothers
Parabol
So familiar and overwhelmingly warm
This one, this form I hold now.
Embracing you, this reality here,
This one, this form I hold now, so
Wide eyed and hopeful.
Wide eyed and hopefully wild.
We barely remember what came before this precious moment,
Choosing to be here right now. Hold on, stay inside...
This body holding me, reminding me that I am not alone in
This body makes me feel eternal. All this pain is an illusion.
Parabola
We barely remember who or what came before this precious moment,
We are choosing to be here right now. Hold on, stay inside
This holy reality, this holy experience.
Choosing to be here in
This body. This body holding me. Be my reminder here that I am not alone in
This body, this body holding me, feeling eternal
All this pain is an illusion.
Alive, I
In this holy reality, in this holy experience. Choosing to be here in
This body. This body holding me. Be my reminder here that I am not alone in
This body, this body holding me, feeling eternal
All this pain is an illusion.
Twirling round with this familiar parable.
Spinning, weaving round each new experience.
Recognize this as a holy gift and celebrate this chance to be alive and breathing.
This body holding me reminds me of my own mortality.
Embrace this moment. Remember. We are eternal.
All this pain is an illusion.
Ticks & Leeches
Suck and suck.
Suckin up all you can, suckin up all you can suck.
Workin up under my patience like a little tick.
Fat little parasite.
Suck me dry.
My blood is bruised and borrowed. You thieving bastards.
You have turned my blood cold and bitter,
beat my compassion black and blue.
Hope this is what you wanted.
Hope this is what you had in mind.
Cuz this is what you're getting.
I hope you're choking. I hope you choke on this.
Taken all I can, taken all I can, we(?) can take.
Taken all you can, taken all you can fuckin' take
Got nothing left to give to you.
Blood suckin parasitic little tick/blood suckin parasitic little tick
Take what you want and then go.
Hope this is what you wanted.
Hope this is what you had in mind.
Cuz this is what you're getting.
Suck me dry.
Is this what you wanted?
Is this what you had in mind?
Cuz this this is what you're getting.
I hope you choke.
Lateralus
Black then white are all I see in my infancy.
red and yellow then came to be, reaching out to me.
lets me see.
As below, so above and beyond, I imagine
drawn beyond the lines of reason.
Push the envelope. Watch it bend.
Over thinking, over analyzing separates the body from the mind.
Withering my intuition, missing opportunities and I must
Feed my will to feel my moment drawing way outside the lines.
Black then white are all I see in my infancy.
red and yellow then came to be, reaching out to me.
lets me see there is so much more
and beckons me to look through to these infinite possibilities.
As below, so above and beyond, I imagine
drawn outside the lines of reason.
Push the envelope. Watch it bend.
Over thinking, over analyzing separates the body from the mind.
Withering my intuition leaving all these opportunities behind.
Feed my will to feel this moment urging me to cross the line.
Reaching out to embrace the random.
Reaching out to embrace whatever may come.
I embrace my desire to
feel the rhythm, to feel connected
enough to step aside and weep like a widow
to feel inspired, to fathom the power,
to witness the beauty, to bathe in the fountain,
to swing on the spiral
of our divinity and still be a human.
With my feet upon the ground I lose myself
between the sounds and open wide to suck it in,
I feel it move across my skin.
I'm reaching up and reaching out,
I'm reaching for the random or what ever will bewilder me.
And following our will and wind we may just go where no one's been.
We'll ride the spiral to the end and may just go where no one's been.
Spiral out. Keep going, going...
Disposition
Mention this to me
Mention something, mention anything
... and watch the weather change.

Reflection
I have come curiously close to the end, down
Beneath my self-indulgent pitiful hole,
Defeated, I concede and
Move closer
I may find comfort here
I may find peace within the emptiness
How pitiful
It's calling me...
And in my darkest moment, fetal and weeping
The moon tells me a secret - my confidant
As full and bright as I am
This light is not my own and
A million light reflections pass over me
Its source is bright and endless
She resuscitates the hopeless
Without her, we are lifeless satellites drifting
And as I pull my head out I am without one doubt
Don't wanna be down here feeding my narcissism.
I must crucify the ego before it's far too late
I pray the light lifts me out
Before I pine away.
So crucify the ego, before it's far too late
To leave behind this place so negative and blind and cynical,
And you will come to find that we are all one mind
Capable of all that's imagined and all conceivable.
Just let the light touch you
And let the words spill through
And let them pass right through
Bringing out our hope and reason ...
before we pine away.
Triad
-

Faaip De Oiad
"I, I don't have a whole lot of time. Um, OK, I'm a former employee of Area 51. I, I was let go on a medical discharge about a week ago and, and... [chokes] I've kind of been running across the country. Damn, I don't know where to start, they're, they're gonna, um, they'll triangulate on this position really soon.
OK, um, um, OK, what we're thinking of as, as aliens, they're extradimensional beings, that, an earlier precursor of the, um, space program they made contact with. They are not what they claim to be. Uh, they've infiltrated a, a lot of aspects of, of, of the military establishment, particularly the Area 51.
The disasters that are coming, they, the military, I'm sorry, the government knows about them. And there's a lot of safe areas in this world that they could begin moving the population to now. They are not! They want those major population centers wiped out so that the few that are left will be more easily controllable."

3 Comment(s):

  • MarMar

    Ευχαριστώ πολύ καλό μου και για το δίσκο και για την αφιέρωση :)
    Το οπισθόφυλλο επίσης είναι πιο ωραίο με τα γραμματάκια σου πάνω του :)

    ΥΓ. Πολλά μαθηματικά ... χμμμ ...

  • Rebel Soul

    το καλύτερο post EVER :D congrats Αντρίκοοοο

  • TwistedTool

    Έλα να εμπνεόμαστε!

    Έρχεται και το 10,000 Days.

Post a Comment

Περιμένω σχόλια, απόψεις, παρατηρήσεις, σκέψεις, ιδέες, συμβουλές και οτιδήποτε άλλο έχετε να πείτε σχετικό με το θέμα.
Spam και βρισιές δε γίνονται δεκτά.
Για επικοινωνία μαζί μου εκτός του θέματος του post, αποταθείτε εδώ.