Suicidal

Κι έμπηξε το μαχαίρι στο λαιμό του. Προσπάθησε να το καρφώσει όσο βαθύτερα μπορούσε, στριφογυρίζοντας το ταυτόχρονα, ώστε να πετύχει τη μεγαλύτερη δυνατή ζημιά. Το αίμα ανάβλυζε ζωηρά από τη σκοτεινή τρύπα κι έτρεχε γοργά μέχρι το πάτωμα. Ήταν η τελευταία πληγή που δημιουργούσε σε κείνο το σώμα.

Λίγα εκατοστά του δευτερολέπτου αργότερα και μερικά χιλιοστά βαθύτερα, αποκοιμήθηκε. Αφέθηκε σε έναν ύπνο γλυκύ κι ανάλαφρο. Έναν ύπνο που προσευχόταν να έχει κάθε βράδυ. Επιτέλους, το είχε καταφέρει.

Κοιμήθηκε. Χωρίς άσχημα όνειρα, από αυτά που τον έκαναν να ξυπνά με κομμένη την ανάσα, κάθιδρος και με στόμα κατάξερο. Χωρίς όμορφα όνειρα, από αυτά που τον έκαναν να ξυπνά και να κλαίει με τις ώρες για τις ανέμελες στιγμές παιδικών χρόνων κλειδωμένων πλέον στο μπουντρούμι της μνήμης, για τις ομορφιές που του γύρισαν την πλάτη ξεχνώντας όσα τους είχε προσφέρει κι όσα είχαν περάσει μαζί. Χωρίς ενοχλητικούς ήχους από τον έξω κόσμο· τα πουλιά, ο άνεμος, τα αυτοκίνητα, τα αεροπλάνα, οι άνθρωποι, όλα σώπασαν.

Κοιμήθηκε. Προσπάθησε να αποφασίσει τι θα έκανε μόλις ξυπνούσε. Προσπάθησε να νιώσει ικανοποιημένος που δε θα πήγαινε στη δουλειά την επόμενη μέρα. Προσπάθησε να νιώσει την έλλειψη όλου εκείνου του βάρους που του επιφόρτωναν οι τόσες σκοτούρες της ζωής. Προσπάθησε να θυμηθεί το λόγο που πήρε αυτή την απόφαση. Προσπάθησε να απολαύσει αυτόν τον ειρηνικό ύπνο. Προσπάθησε. Μα δεν κατάφερε τίποτε από αυτά.

Όταν ξύπνησε, ψηλάφησε με αγωνία το λαιμό του. Η πληγή δεν ήταν εκεί. Όνειρο θα ήταν, σκέφτηκε.

Προσέχοντας λίγο τις λεπτομέρειες στο χέρι του, παραξενεύτηκε. Τα δάχτυλα του τώρα ήταν πιο λεπτοκαμωμένα και τα νύχια του δεν ήταν φαγωμένα όπως πριν. Κοιτάζοντας καλύτερα, συνειδητοποίησε ότι κάτι είχε αλλάξει. Βρισκόταν σε άλλο σώμα. Ο δικός του εαυτός, στο σώμα κάποιου άλλου.

Απελπίστηκε. Τόσα χρόνια του είχε πάρει να συνηθίσει το προηγούμενο σώμα του κι ακόμα χρειαζόταν προσπάθεια. Πώς θα μπορούσε τώρα να ζήσει σε ένα ξένο σώμα; Ηρέμησε. Αν αυτό δεν ήταν ένα άλλο σώμα, αλλά το δικό του, καινούριο σώμα; Αν του είχε δωριστεί ένα καινούριο κορμί για να χτίσει από την αρχή μια σχέση μαζί του και μέσω αυτού να δημιουργήσει δεσμούς με τον υπόλοιπο κόσμο;

Προσπάθησε να θυμηθεί οτιδήποτε από την προηγούμενη του ζωή. Δεν κατάφερε να επαναφέρει στη μνήμη του ούτε το όνομα του. Φαίνεται πως ό,τι αποκόμισε στο προηγούμενο σώμα, είχε πλέον χαθεί. Οι αγαπημένοι του άνθρωποι, οι καλές και οι δύσκολες στιγμές της ζωής του, τα όνειρα που έκανε για το μέλλον, το αγαπημένο του χρώμα, όλα διαγράφηκαν. Το χειρότερο, όμως, ήταν ότι είχαν διαγραφεί και οι εμπειρίες του. Όλες εκείνες οι γνώσεις που θα του πρόσφεραν μια αίσθηση ασφάλειας στο καινούριο του ξεκίνημα. Χωρίς αυτές ήταν εντελώς μόνος και αβοήθητος.

Απελπίστηκε ξανά. Κι αυτή τη φορά δεν κατάφερε να ηρεμήσει.

Ύψωσε τις δύο του παλάμες και άρπαξε το λαιμό του. Με όλη τη δύναμη της καινούριας του καρδιάς έσφιξε τον άγνωστο λαιμό. Ένιωθε την καρωτίδα του, έπιανε το σφυγμό του. Όχι για πολύ, όμως. Προσπάθησε να καταπιεί, μα τα δάχτυλα του δεν τον άφησαν.

Ξανακοιμήθηκε.

Όταν ξύπνησε, τα χέρια του ήταν πάλι στο ύψος του λαιμού του. Είχαν χοντροκαμωμένα δάχτυλα και μισοφαγωμένα νύχια. Κρατούσαν σφιχτά ένα μαχαίρι. Η αιχμή του ακουμπούσε το μαλακό δέρμα λίγο χαμηλότερα από το σαγόνι του..