Isn't this where we came in?
Pink Floyd - Outside The Wall/In The Flesh?

4 Moments of Musical Orgasm : Mastodon


"It's the little things" λένε στο χωριό μου. Πρόκειται για μια φράση που με χαρακτηρίζει, καθώς στη ζωή μου προσέχω τα μικρά πράγματα, τις λεπτομέρειες που οι περισσότεροι δε βλέπουν καν. Το αυτό ισχύει και στη Μουσική που αγαπώ.

Πριν από 13 μήνες αναφέρθηκα σε μια σειρά αναρτήσεων και μόλις τώρα αξιώνομαι να κάνω τη δεύτερη. Oh, well, here is what it's about: Είναι εκείνες οι στιγμές στο τραγούδι που σε κάνουν να το ακούς ξανά και ξανά με αγωνία μέχρι να φτάσει το συγκεκριμένο δευτερόλεπτο. Μην ανησυχείτε, δε θα σας πρήξω με μουσικούς ή άλλους όρους, διότι κι εγώ δεν τους ξέρω.

Στην παρούσα ανάρτηση, οι MASTODON!

1. Workhorse (0:00-0:05) : Ο θερισμός ξεκινά από την πρώτη νότα. Το riff έρχεται να αποκεφαλίσει τους απανταχού εργοδότες. Work fuckin' sucks. Αυτό το riff είναι λες και πηγάζει από τον ιδρώτα όλων των εργαζομένων ή, τουλάχιστον, των εργαζομένων εκείνων που μισούν τη δουλειά τους. Count me in. Και άσχετα με το θέμα, ακούγεται λες και είναι ριζωμένο βαθιά στο έδαφος, στεριωμένο αιώνια, γεμάτο μίσος και απέχθεια. Και μια μικρή δόση ελπίδας για επανάσταση.

2. The Last Baron (8:18-8:33) : Will he save me? Πάντως αυτό το riff σώζει ζωές, εξαϋλώνει, απαλύνει και μεταμορφώνει. Ίσως να έχει κάτι μαγικό το ντέφι.. Όσες φορές ακούγεται μέσα στο κομμάτι, πάντως, είναι απλά θεϊκό. Κι αυτό και οι παραλλαγές του μέχρι το τέλος. Στην επόμενη έκδοση του 4MMΟ για Mastodon, θα μπει και το riff του τέλους.

3. Siberian Divide (4:14-4:47) : Μετά από την ανάβαση στο παγωμένο βουνό, μετά από οπτασίες, γίγαντες και πλάσματα του δάσους, να μένεις και χωρίς προμήθειες.. Χάνεις τα λογικά σου, το τοπίο πάλλεται σαν παραλία με παλίρροια και γεννάς ένα πανέμορφο μουσικό σημείο, Βάλε του και την άρρωστη φωνή σφαγμένης γάτας του Brent και μας γάμησες.

4. Thickening (2:09-2:20) : Τα είπα και στο review. Αυτό το mini-solo (αν αποκαλείται έτσι) είναι μαγικό. Σε αρπάζει, σε πετά στα σύννεφα και σε προσγειώνει στην αγκαλιά της μάνας σου, γεμίζοντας σε μνήμες και αγανάκτηση, διότι δεν έχεις ανακαλύψει ακόμα μια χρονομηχανή για να το κάνεις κάθε μέρα.

0 Comment(s):

Post a Comment

Περιμένω σχόλια, απόψεις, παρατηρήσεις, σκέψεις, ιδέες, συμβουλές και οτιδήποτε άλλο έχετε να πείτε σχετικό με το θέμα.
Spam και βρισιές δε γίνονται δεκτά.
Για επικοινωνία μαζί μου εκτός του θέματος του post, αποταθείτε εδώ.