Isn't this where we came in?
Pink Floyd - Outside The Wall/In The Flesh?

Ιεροσυλία


Μισώ την τηλεόραση για την κατάντεια της. Όμως, κάποτε κάνω το λάθος να χαζέψω για μικρά χρονικά διαστήματα σε ό,τι τύχει να δείχνει, κυρίως λόγω βαρεμάρας. Πριν από λίγο τα αδέρφια μου έβλεπαν τηλεόραση και είπα να τους κάνω παρέα. Τι είδαμε;

Το καταπληκτικό Chart Show. Την εκπομπή η οποία παρουσιάζει διάφορα μουσικά tops και έχει εμπειρογνώμονες καλεσμένους για να πουν τη γνώμη τους και να επιμορφώσουν το κοινό με τις εγκυκλοπαιδικές γνώσεις που τους μεταδίδουν. Παρουσιάστρια της εκπομπής ήταν μια εφτάκιλη μάζα από make-up, πίσω από την οποία ξεπρόβαλλε η Ναταλία Γερμανού.

Προβλήματα, προβλήματα, προβλήματα..

Ζητάτε να ξεφύγω από τη μελαγχολία; Προτιμάτε τον παλιό κακλό TwistedTool; Πιστεύετε ότι είναι εύκολο; Νομίζετε ότι δεν προσπάθησα; Ξέρετε πόσα προβλήματα έχω;

Ας μοιραστώ μερικά από τα βασικότερα μαζί σας. Αν έχετε λύσεις σε κάποια, ενημερώστε με..

Twisted Birthday : A Wishlist


"Τα γενέθλια κάνουν καλό στην υγεία. Έρευνες έδειξαν ότι όσο περισσότερα γενέθλια έχεις, τόσο περισσότερα χρόνια ζεις!"
Stewie Griffin

"And you run and you run to catch up with the sun, but it's sinking. Racing around to come up behind you again. The sun is the same, in the relative way, but you're older, shorter of breath and one day (year) closer to death.."
Pink Floyd - Time

"Twirling round with this familiar parable. Spinning, weaving round each new experience. Recognize this as a holy gift and celebrate this chance to be alive and breathing."
Tool - Parabola

Όπως είπε πολύ σωστά ο φίλος μου ο Εύρος, πρέπει να νιώθεις τυχερός στα γενέθλια σου, διότι κατάφερες για ακόμα ένα χρόνο να επιζήσεις μέσα από αυτό το χάος, τις αρρώστειες, τις κακοτυχίες και τα άλλα κακά. Τόσοι και τόσοι πέθαναν και έφυγαν για πάντα, αλλά εσύ, όσο κοντά κι αν ήρθες στο θάνατο, τη γλύτωσες. Μόνο και μόνο γι'αυτό, αξίζει να κάνεις ένα τεράστιο party.

Από την άλλη, όμως, φταίνε τα τραγούδια που με πήραν απ'το χέρι και, αν και αναγνωρίζω την τεράστια κωλοφαρδία μου, τείνω να προτιμήσω να χαθώ στη ζεστή και πάντα φιλόξενη αγκαλιά της Μελαγχολίας και της ελαφράς μορφής κατάθλιψης.

Όπως και να'χει, είμαι ένα καλομαθημένο, εγωιστικό κωλόπαιδο, γι'αυτό έφτιαξα μια λίστα με επιθυμίες, αφιερωμένη στα φετινά μου γενέθλια.

Oh, God, where are you?

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πού είναι ο Θεός και τι κάνει όταν τον χρειαζόμαστε; Κάποτε καθυστερεί πολύ να ανταποκριθεί στις προσευχές μας, αλλά δε φταίει, είναι κι αυτός πολυάσχολος. Proof follows!

Σύντομη Ανακοίνωσις


Η εβδομάδα που μπαίνει είναι η εβδομάδα της καλοκαιρινής μου άδειας, κυρίως λόγω των γενεθλίων μου. Όχι πως σκοπεύω να κάνω κάτι, αλλά είναι η μόνη δικαιολογία που μπόρεσα να πω στον εαυτό μου και να τον πείσω να πιστέψει ότι έχει κάποια σημασία.

Μην ανησυχείτε, εδώ θα είμαι, στον υπολογιστή και στα ίντερνετς. Όποτε έχουμε ρεύμα, that is. Εννοείται ότι θα συνεχίσω την προσπάθεια για εξοικονόμηση ενέργειας, αλλά πάντα μέσα στα πλαίσα του λογικού.

Μην ανησυχείτε, δε θα πάω σε κάποια παραλία. Αυτό λογαριάζω τώρα, τουλάχιστον. Αν αγριέψουν πολύ τα πράματα, θα αναγκαστώ να πάω και σε παραλία. Θα ειδοποιηθείτε εγκαίρως από τις αρμόδιες αρχές για εκκένωση της συγκεκριμένης παραλίας, οπότε μην αγχώνεστε από τώρα.

Άδεια για Χεσίδι


Το έλεγα στον αστροναύτη μια νύχτα κάτω από το δεντρόσπιτο του. Θα σας το πω κι εσάς, με λιγότερες λεπτομέρειες, just in case: Πρόσφατα μπήκε στη ζωή μου, όχι την προσωπική, ευτυχώς, ένας άνθρωπος που ίσως να είναι το πιο αντι-εμπνευστικό ον που πέρασε από μπροστά μου.

Έτσι, αποφάσισα να αντλήσω έμπνευση από αυτόν, μόνο και μόνο από πείσμα, για να δείξω ότι μπορώ να νικήσω την απίστευτη βαρεμάρα και την παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος που μου χαρίζει με την παρουσία του.

Σκέφτομαι να γράψω για τους τύπους ανθρώπων που μισώ. Πιθανότατα να χρειαστεί μια σειρά αναρτήσεων μέχρι να καλύψω το μεγαλύτερο ποσοστό τους.

Γιατί γράφω αυτή την ανάρτηση τότε;

Μπουρδέλλον Τροχήλατον


Εσχόλασα. Ήμουν πά'στα φώτα του Καλησπέρα, που την Αθαλάσσας να στρίψω δεξιά τζιαι να ρτω χωρκόν. Δεν εξισταύλιζα, όι. Ήμουν πρώτος στη δεξιάν λωρίδαν τζιαι εκαρτέρουν υπομονετικά ώσπου να άψει το πράσινον το ευλοημένον. Όσον τζι'αφταίνει το πορτοκκαλλίν, τσουπ, ένας με μοτόραν που πίσω μου, έρκεται που το πλευρόν, ανάμεσα σε μένα τζιαι τον άλλο που ήταν αριστερά μου τζιαι πάει τζιαι παρκάρει μπροστά του.

Salvador Dali : Premonition of Civil War


Πέρσι, τέτοια μέρα έγραφα αυτό. Δε φανταζόμουν ότι ένα χρόνο μετά, οι πολιτικοί της Κύπρου θα με επιβεβαίωναν με τον τραγικότερο τρόπο..

Sms

Συζήτηση μέσω sms με τη φίλη μου Γ. Το πρωί ένιωσα την ανάγκη να της στείλω το παρακάτω μήνυμα, χωρίς γεια, χωρίς καλημέρα. Δεν είχα ιδέα..

Σιχαίνομαι


Είσαι 18 χρονών. Σε αρπάζουν από τα θρανία, σου φορούν παραλλαγή, σου δίνουν ένα όπλο και σε στέλλουν να "υπηρετήσεις την πατρίδα". Δεν προλαβαίνεις καν να ερωτευτείς, να κάνεις τρέλες με το αυτοκίνητο, να γράψεις βλακείες με σπρέι στους τοίχους. Δεν προλαβαίνεις να ζήσεις και σε καταδικάζουν σε ένα ρόλο, του οποίου τη σημαντικότητα δε μπορείς με καμιά δύναμη να κατανοήσεις. Κι εκεί, ενώ μετράς τις μέρες που θα τελειώσει αυτό το αχρείαστο μαρτύριο και θα γυρίσεις στο σπίτι σου και στη ζωή σου, πεθαίνεις. Χάνεις τη ζωή σου σε περίοδο ειρήνης, εξ αιτίας της ανευθυνότητας ανθρώπων που η δουλειά τους ήταν να μεριμνούν για την καλή ποιότητα ζωής σου όσο ήσουν μέλος του στρατεύματος. Τραγικό; Ειρωνικό; Είναι. Όμως μην ξεχνάς πού βρίσκεσαι: στην Κύπρο.

Σιχαίνομαι αυτή τη νοοτροπία που διακατέχει ΟΛΟΥΣ μας. Εκείνην του "άσ'το έτσι όπως είναι, τόσο καιρό δεν προέκυψε κάτι, δε θα συμβεί τίποτε", του "σιγά, γιατί να ασχοληθούμε από τη στιγμή που όλα δείχνουν μια χαρά;" και του "όταν συμβεί κάτι, θα πάρουμε τα απαραίτητα μέτρα". Πριν από κάποια χρόνια, χρειάστηκε να σκοτωθούν δύο παιδιά 9 και 18 χρονών για να συνειδητοποιήσουν κάποιοι ότι οι δρόμοι μας χρειάζονταν κυρτώματα οδοστρώματος, ώστε εμείς οι Schumachers της Κύπρου να μειώσουμε τις ταχύτητες μας. Τα παραδείγματα είναι δεκάδες, όμως είμαστε οι τύποι που δε μαθαίνουμε από τα λάθη μας και τη λέξη πρόληψη δεν την έχουμε καν ακουστά.

This Is Me

Επειδή κάποιος με αποκάλεσε ψώνιο για την προηγούμενη ανάρτηση.. Η παρακάτω εικόνα μιλά για μένα.

One Look


Φορούσα το στενό, σκούρο blue-jean μου και μια ροζ μπλούζα, η οποία ήταν sexy χωρίς να είναι προκλητική και πολύ αποκαλυπτική. Τα καλοκαιρινά σανδάλια μου ήταν περσινά, όμως δεν τους φαινόταν. Είχα μερικά από τα μακριά, καστανά μαλλιά μου σε έναν ψηλό κότσο και τα υπόλοιπα ελεύθερα έπεφταν στους ώμους μου. Δε μπορώ να πω ότι είχα ετοιμαστεί ιδιαίτερα. Η εμφάνιση μου ήταν απλά καθημερινή, αλλά προσεγμένη. Άλλωστε δε χρειαζόταν κάτι περισσότερο ο χώρος που θα πήγαινα.

1η Ιουλίου 2011


Όχι μόνο έφτασε ο Ιούλιος, αλλά η πρώτη του μέρα έχει ήδη περάσει. Υπό κανονικές συνθήκες (και αν ήμουν έστω και λίγο ένας φυσιολογικός ή συνηθισμένος άνθρωπος), θα έπρεπε να αρχίσω να εύχομαι για καλές διακοπές και να δίνω συμβουλές του τύπου "περάστε όσο πιο ωραία μπορείτε (διότι του χρόνου μπορεί να μην έχουμε λεφτά ούτε για κωλόχαρτο)". Όμως;