Isn't this where we came in?
Pink Floyd - Outside The Wall/In The Flesh?

Δημήτρης Μητροπάνος - Τα Πλοία Των Ερώτων



Όταν ο άνεμος φυσά
κι οι άνθρωποι σωπαίνουν,
κάτι σκιές με προσκαλούν
στις έρημες μαρίνες.
Τα πλοία των ερώτων μας
μου δείχνουν που πεθαίνουν
και τριγυρνούν στην πλώρη τους
νεράιδες και σειρήνες.

Πάνω στον πάγκο ενός καφέ
τα βρόχινα τους μάτια,
για τα ναυάγια με ρωτούν
και της ζωής το ψέμα.
Κι εγώ δειλά τους απαντώ,
κοιτώντας τα κατάρτια,
"η δύση κι η ανατολή
έχουν το ίδιο αίμα".

Έτσι, στα καθημερινά
αμήχανοι γυρνάμε,
παιδιά που παίζουν στη βροχή
με τρυπημένη μπάλα.
Μα κάποιος γέρος ναυτικός
μας είχε πει, θυμάμαι,
πως πάντα μέσα μας θα ζουν
τα μπάρκα τα μεγάλα.

Τρικάταρτο η αγάπη σου
και ο καιρός αρμύρα,
μια Κυριακή σ' αντίκρισα
και μού' κλεψες το φως μου.
Ό,τι με πνίγει ν' αγαπώ
είν' η δική μου μοίρα,
καλά ταξίδια, μάτια μου,
στις θάλασσες του κόσμου..

[Στου αιώνα την παράγκα - 1996]
[Στίχοι: Άλκης Αλκαίος, Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος]

Δημήτρης Μητροπάνος & Αλέκα Κανελλίδου - Δίδυμα Φεγγάρια



Έτσι για να πω πως σε κέρδισα,
θα 'θελα μια φορά να σε πληγώσω.
Εσύ να μου ζητάς όσα σου στέρησα
και εγώ να μη μπορώ να σου τα δώσω..

Ωραία που τα λες μα έλα που σε ξέρω,
τα λόγια σου σαν μάγισσα τα ξόρκισα
και άσε τις απειλές πως δήθεν θα υποφέρω
και να σκεφτείς ότι σαν σήμερα σε γνώρισα.

Πώς να γλυτώσει μάτια μου ο ένας απ' τον άλλο,
πώς θες να αλλάξουμε ουρανό
τώρα που μοιάζουμε με δίδυμα φεγγάρια,
που ξενυχτάνε με τον ίδιο στεναγμό;

Έτσι για να πω πως σε κέρδισα,
θα 'θελα μια φορά να σε πληγώσω.
Εσύ να τρέχεις πίσω μου σα μέλισσα
και εγώ να κάνω τον αδιάφορο καμπόσο..

Ωραία που τα λες μα έλα που σε ξέρω,
με ένα φιλί μου θα σ' αλλάξω την τροχιά.
Κι όταν θα σκέφτεσαι το πως θα υποφέρω,
καινούριο πόθο θα σ' ανάβω στην καρδιά..

Πώς να γλυτώσει μάτια μου ο ένας απ' τον άλλο,
πώς θες να αλλάξουμε ουρανό
τώρα που μοιάζουμε με δίδυμα φεγγάρια,
που ξενυχτάνε με τον ίδιο στεναγμό;

[Δίδυμα Φεγγάρια (της Αλ. Κανελλίδου) - 1993]
[Στίχοι: Κώστας Φασουλάς, Μουσική: Μάριος Τόκας]

Δημήτρης Μητροπάνος - Τριανταφυλλιά



Το φως στο παραθύριν σου
τζι ούλλη δροσιά στο στόμαν
τζι ο ήλιος σαν τον τζύρην σου,
πον σου χαλά χαττήριν σου
δικιά σου ζωήν τζιαι χρώμαν.

Τριαντάφυλλα τζ' αρώματα
τα σιείλη τζι η αγκαλιά σου
τζι εσούνι ούλλον αππώματα,
της ομορκιάς καμώματα,
σκορπίζεις τα φιλιά σου.

Συνάχτου πκιον τριανταφυλλιά,
μεν τα ξοδεύκεις τα φιλιά
τζι έρκομαι 'γιω ξοπίσω..
Μμαράζιν τρώει με αρσενικόν,
που τα φιλιά σου μερτικόν
δος μου τζι εμέν να ζήσω.

Καμοί τζι αναστενάματα
που δίπλα σου όπκοιος ρέξει.
Κόμα τζι ο αέρας σταματά
-άκου Θεγέ μου πράματα-
φιλιά ζητά πεντ' έξι.

Τα σιείλη μου δακκάννω τα
μ' αναπαμόν εν βρίσκουν,
γιατί ομπρός σου χάννω τα
τζιαι διψασμένα τζι άποτα
δίχα φιλίν μεινίσκουν.

[Παρέα μ' έναν ήλιο - 1994]
[Στίχοι: Βάσος Βενιζέλος, Μουσική: Μάριος Τόκας, συμμετέχει ο
Κώστας Χατζηχριστοδούλου]

Δημήτρης Μητροπάνος - Απόψε Θα ΄Θελα



Απόψε θα 'θελα να 'ρθεις
και να μου πεις "σε θέλω",
απ' το σκοτάδι να φανείς
σαν ξεχασμένο τρένο..

Να σου λέω "έλα", να μιλάς για τρέλα
να μου λες "δεν πρέπει, δε μπορώ".
Να σου λέω "έλα", να μιλάς για τρέλα,
κλαίει η αγάπη σα μωρό..

Απόψε θα 'θελα να βγω
στου κόσμου το μπαλκόνι
να σου φωνάξω "όσο ζω
ποτέ δεν θα 'σαι μόνη"..

Να σου λέω "έλα", να μιλάς για τρέλα
να μου λες "δεν πρέπει, δε μπορώ".
Να σου λέω "έλα", να μιλάς για τρέλα,
κλαίει η αγάπη σα μωρό..

[Του έρωτα και της φυγής - 1998]
[Στίχοι, Μουσική: Γιώργος Μουκίδης]

Shίστο μου

Πε μου ότι εν είσαι σαν τζείνον.. Πε μου ότι εν εκατέληξες έτσι..

Πε μου ότι εν μπαίνεις μες σε καταστήματα μισήν ώραν ύστερα που τη Σρι-Λανκέζαν κάφκαν σου για να γοράσεις το τηλέφωνον που έδειξεν του πωλητή τζιαι που του είπεν 'να έρτει after πέντε να πιάσει, εντάξει;'..

Πε μου ότι εν την πιάνεις τηλέφωνον να της απολογηθείς που το κατάστημαν εν έσιει τζείνο το τηλέφωνο στο χρώμαν που ενόμιζεν η ίδια πως είσιεν τζιαι να την παρακαλάς να θκιαλέξει ένα που τα χρώματα που έσιει..

Δημήτρης Μητροπάνος - Σ' Αυτήν Που Αγάπησα



Σάββατο βροχής, σα σταγόνα έσταξες
στη διψασμένη μου καρδιά.
Ψέμα είχε κρυφτεί στο φιλί που κέρασες,
όλα τα έταξες κι όλα τα ξέχασες μετά.

Βοριάς μου παίρνει τη φωνή
και την πετά σαν αστραπή,
σ' αυτή που αγάπησα
κι έχασα να φτάσει,
να προφτάσει, μην τη χάσει,
να γυρίσει να της πει.

Τώρα σε ζητώ στης φωτιάς τα Σάββατα
μια κι η βροχή πια δεν περνά.
Μες στις πυρκαγιές ψάχνω για περάσματα,
είναι χαράματα κι είναι τα θαύματα κλειστά.

Βοριάς μου παίρνει τη φωνή
και την πετά σαν αστραπή,
σ' αυτή που αγάπησα
κι έχασα να φτάσει,
να προφτάσει, μην τη χάσει,
να γυρίσει να της πει.

[Θα είμαι εδώ - 2003]
[Στίχοι: Λίνα Δημοπούλου, Μουσική: Στέργιος Γαργάλας]

Δημήτρης Μητροπάνος - Χιονάνθρωπος



Σου έλεγα "Έχεις σπασμένα τα φτερά
και μην πετάς πολύ ψηλά, θα τσακιστείς".
Και μου 'λεγες "Καλά, καλά".

Σου έλεγα "Μη δίνεσαι, μη σκορπίζεσαι,
κοίταξε λίγο και τον εαυτό σου".
Και μου 'λεγες "Καλά, καλά".

Ταξίδευες, γινόσουν νύχτα λίγο-λίγο.
Σου έλεγα "Χανόμαστε, χανόμαστε,
δεν το καταλαβαίνεις;"
Κι εσύ μου έλεγες "Καλά, καλά".

Γιατί εσύ δεν ήσουν άνθρωπος,
γιατί εσύ ήσουν χιονάνθρωπος,
που λίγο-λίγο τέλειωνες,
εγώ σε ζέσταινα κι εσύ μου έλιωνες.

Σου έλεγα "Απ' την καλή σου την καρδιά
ζεις για τους άλλους μοναχά και εσύ δεν ζεις".
Και μου 'λεγες "Καλά, καλά".

Σου έλεγα "Μη νοιάζεσαι, μη μοιράζεσαι,
κράτα και κάτι για τον εαυτό σου".
Και μου 'λεγες "Καλά, καλά".

Ταξίδευες, γινόσουν νύχτα λίγο-λίγο.
Σου έλεγα "Χανόμαστε, χανόμαστε,
δεν το καταλαβαίνεις;"
Κι εσύ μου έλεγες "Καλά, καλά".

Γιατί εσύ δεν ήσουν άνθρωπος,
γιατί εσύ ήσουν χιονάνθρωπος,
που λίγο-λίγο τέλειωνες,
εγώ σε ζέσταινα κι εσύ μου έλιωνες.

[Εμείς οι δυο - 1989]
[Στίχοι, Μουσική: Τάκης Μουσαφίρης]

Δημήτρης Μητροπάνος - Πυρετός



Τρεμάμενο καντήλι,
δε φάνηκαν οι φίλοι,
πουλιά μου ζαλισμένα
καράβια τσακισμένα.
Σε μαύρο μονοπάτι
ξεχάστηκ' η αγάπη,
στης νύχτας τα λουλούδια,
στου ναύτη τα τραγούδια.

Μείνε κοντά μου απόψε,
τον πυρετό μου κόψε.

Νυστάζουνε τ' αστέρια,
θυμάσαι καλοκαίρια.
Σ' ανοίγω σα βιβλίο
σε στυλ "κρυφό σχολείο".
Στο κύμα σου ημερεύω,
στο ψέμα σου αληθεύω.
Πριν μας τυλίξει η λήθη
πλέξε το παραμύθι.

[Εντελβάις - 1999]
[Στίχοι: Άλκης Αλκαίος, Μουσική: Μάριος Τόκας]

Δημήτρης Μητροπάνος - Θα Κουραστείς Να Παίζεις Θέατρο



Είπες "χωρίσαμε", να κάνεις το δικό σου
όμως αρνήθηκες θαρρώ τον εαυτό σου.
Aφού η ζωή σου είμαι εγώ,
μες στην ψυχή σου όπως θα ζω,
χίλια συντρίμμια όπου σταθείς θα προκαλώ.

Θα κουραστείς, θα κουραστείς να παίζεις θέατρο,
είμαι το πάθος το κρυφό σου, τ' αξεπέραστο,
θα κουραστείς να παίζεις θέατρο.

Είπες "χωρίσαμε" και πήρες αποφάσεις,
μα το παιχνίδι αυτό να ξέρεις θα το χάσεις.
Δε θα τ' αντέξεις τελικά,
γιατί στα πράγματα αυτά
τον τελευταίο λόγο έχει η καρδιά.

Θα κουραστείς, θα κουραστείς να παίζεις θέατρο,
είμαι το πάθος το κρυφό σου, τ' αξεπέραστο,
θα κουραστείς να παίζεις θέατρο.

[Η εθνική μας μοναξιά - 1992]
[Στίχοι: Άννα Αργυρού, Μουσική: Μάριος Τόκας]

Δημήτρης Μητροπάνος - Ο Μοναχογιός Του Πόνου



Ο μοναχογιός του πόνου είμ’ εγώ,
ο μοναχογιός του πόνου,
που στην άκρη κάποιου δρόμου
πάνω στο κορμί του αγέρα,
φτιάχνω λόγια να σου πω.

Γράμμα που δεν έγραψα ποτέ
απόψε θα σου στείλω,
λόγια που δεν άκουσες ποτέ
απόψε θα σου πω.
Θέλω να υπάρχεις, θέλω να υπάρχεις
μόνο για να σ’ αγαπώ.
Ο μοναχογιός του πόνου σ’ το ζητάει αυτό.

Ο μοναχογιός του πόνου είμ’ εγώ
ο μοναχογιός του πόνου
που στην ερημιά του δρόμου
βάζω την ντροπή στην άκρη
κι όλα θέλω να σ’ τα πω.

Γράμμα που δεν έγραψα ποτέ
απόψε θα σου στείλω,
λόγια που δεν άκουσες ποτέ
απόψε θα σου πω.
Θέλω να υπάρχεις, θέλω να υπάρχεις
μόνο για να σ’ αγαπώ.
Ο μοναχογιός του πόνου σ’ το ζητάει αυτό.

[Ερωτικά λαϊκά - 1977]
[Στίχοι, Μουσική: Τάκης Μουσαφίρης]

Δημήτρης Μητροπάνος - Σου 'χα Πει Πως Πέφτεις Έξω



Μη μου μιλάς για τη βροχή και για των αστεριών τη σκόνη,
είναι σκληρή η εποχή ρομαντισμούς δεν τους σηκώνει,
φεύγω γιατί έχω ψυχή κι η αγάπη σου με ταπεινώνει..

Σου 'χα πει πως πέφτεις έξω
άμα νομίζεις πως θ' αντέξω
στο περιθώριο να μένω
πότε θα 'ρθείς να περιμένω..

Μη μου μιλάς για μοναξιά γιατί είναι κάτι που δεν ξέρεις,
όλα σου ήρθαν δεξιά κι ας κάνεις ότι υποφέρεις,
φεύγω γιατί έχω καρδιά και πίσω πια δε θα με φέρεις..

[Πάρε αποφάσεις - 1991]
[Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος]

Δημήτρης Μητροπάνος - Κόσμε Μου 'γινες Πληγή



Στην αλυσίδα τη βαριά
θα ψάξω εγώ παρηγοριά,
γιατί και τούτη τη ζωή
τι να την κάνω;
Στην παγωνιά της φυλακής
να βρεις καρδιά να κρατηθείς,
που πας στ' αγκάθια κι αγαπάς
κι όλο σε χάνω.

Κόσμε μου 'γινες πληγή
κι είναι το γρήγορο π 'αργεί,
που μ 'ορμήνεψε να πιω και να μεθύσω,
για να παρηγορηθώ
μη τυχόν και λυπηθώ
την κακούργα την αγάπη της
να σβήσω
κι ας χαθώ.

Στη συννεφιά του Γολγοθά,
σ' ένα σταυρό που με μεθά,
θα γίνει η σκέψη σου καρφί
να με καρφώνει.
Και ξημερώματα Μαγιού
θα λάβεις, μάνα, ενός σου γιου
τ' άσπρο πουκάμισο
το μαύρο παντελόνι.

[Στου αιώνα την παράγκα - 1996]
[Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος]

Δημήτρης Μητροπάνος - Καθρέφτης



Αβάσταχτή μου ελαφρότητα,
μου στέρησες του κόσμου την απλότητα.
Με έσπρωξες στις πόρτες του φτηνού,
εκεί που χάνει η ψυχή το νου..
Αβάσταχτή μου ελαφρότητα..

Καθρέφτη, ξένος είμαι μην κοιτάς,
τα δάκρυά μου μόνο ν' αγαπάς..
Καθρέφτη, όταν θα πέφτουνε στη γη,
κανείς ποτέ, ποτέ κανείς να μην τα δει..

Αβάσταχτή μου ελαφρότητα,
μου κλείδωσες της τρέλας την ταυτότητα.
Μ' οδήγησες στους δρόμους του καπνού,
εκεί που χάνει ο νους το νου..
Αβάσταχτή μου ελαφρότητα..

[Ψάξε στ' όνειρό μας - 1997]
[Στίχοι: Λάκης Λαζόπουλος, Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος]

Δημήτρης Μητροπάνος - Περίεργο Παιχνίδι



Μαύρο κρασί σαν αίμα ταύρου στην αρένα,
αδειάζει εύκολα το δεύτερο πακέτο.
Το μηχανάκι του καιρού δεν έχει φρένα
και η αγάπη σου κρατάει ένα στιλέτο..

Είναι το σώμα σου γεμάτο ναρκοπέδια,
σκιά που κρύβεται στη νύχτα του καθρέφτη.
Μέσα μου βλέπω πυρκαγιές και μαύρα σχέδια,
όμως σε θέλω μ' ένα πάθος χαρτοπαίχτη.

Παίζεις περίεργο παιχνίδι και φοβάμαι
πως μέσ' τα μάτια σου πάλι χαμένος θα 'μαι..

Στροφές ανάποδες και η άσφαλτος να καίει,
περνούν σφυρίζοντας οι μήνες σαν νταλίκες.
Φεύγεις κι αφήνεις μιαν αγάπη όλο χρέη,
με ανοιχτούς λογαριασμούς και υποθήκες.

Μαχαίρι αδέσποτο στο σώμα μου καρφώσου,
φαρμακερό κεντρί, φαρμακερό αγκάθι,
σ' ακολουθώ σ' αυτό τον ξέφρενο ρυθμό σου
κι ας ξανακάνω απ' την αρχή τα ίδια λάθη.

Παίζεις περίεργο παιχνίδι και φοβάμαι
πως μέσ' τα μάτια σου πάλι χαμένος θα 'μαι..

[Του έρωτα και της φυγής - 1998]
[Στίχοι: Πάνος Σταθογιάννης, Μουσική: Μάνος Ξυδούς]

Δημήτρης Μητροπάνος - Φως



Πέταξε, φτερούγισε η ανάσα μου μετάνοια
κράτησα το βήμα μου τα μάτια σου να δω.
Πάνω μου η ζωή σου ανεμίζει επιφάνεια,
μέσα σου γεννήθηκα, λοιπόν τελειώνω εδώ.
 
Φως, φως,
ποιός αντέχει τόση ανατολή;
Φως, φως
έρωτά μου αλήθεια κι απειλή.
Ποιά οργή, ποιά μυστική χαρά
κάψαν του θανάτου τα φτερά, κι ελπίζω..
 
Το ηλιοβασίλεμα, τα σύννεφα εξαπτέρυγα..
Γύρω από το σώμα σου του κόσμου οι φυλές..
Να 'βρισκε η ψυχή μου στον παράδεισο μια πτέρυγα,
να σε κρύψω αγάπη μου σε μυθικές αυλές..
 
Φως, φως,
ποιός αντέχει τόση ανατολή;
Φως, φως
έρωτά μου αλήθεια κι απειλή.
Ποιά οργή, ποιά μυστική χαρά
κάψαν του θανάτου τα φτερά, κι ελπίζω..

[Παρέα μ'έναν ήλιο - 1994
 [Στίχοι: Φίλιππος Γράψας, Μουσική: Μάριος Τόκας]

Δημήτρης Μητροπάνος - Πες Πως Είμ' Ένα Παιδί



Πες πως είμ’ ένα παιδί παραπονεμένο
που το έριξε η ζωή μες στους δρόμους ξένο,
πες πως είμ’ ένα πουλί, ένα χελιδόνι,
που μονάχο στο βοριά της ζωής παγώνει,
πες πως είμ’ ένα πουλί, ένα χελιδόνι,
που μονάχο στο βοριά της ζωής παγώνει.

Και θα δεις θα μ’ αγαπήσεις μες στα χέρια θα με κλείσεις
και μαζί μου θα δακρύσεις σαν μικρό παιδί.

Πες πως είμαι μια ματιά χιλιοπικραμένη
που τα άδικα μετρά κι είναι δακρυσμένη,
πες πως είμαι μια φωνή που μιλάει με πόνο
και βοήθεια και στοργή σου ζητάει μόνο,
πες πως είμαι μια φωνή που μιλάει με πόνο
και βοήθεια και στοργή σου ζητάει μόνο.

Και θα δεις θα μ’ αγαπήσεις μες στα χέρια θα με κλείσεις
και μαζί μου θα δακρύσεις σαν μικρό παιδί,
και θα δεις θα σ’ αγαπήσω μες στα χέρια θα σε κλείσω
και μαζί σου θα δακρύσω σαν μικρό παιδί.


[Παράπονο - 1978
 [Στίχοι: Μάνος Κουφιαδάκης, Μουσική: Δώρος Γεωργιάδης]

Δημήτρης Μητροπάνος - Πώς Μου Μιλάς



Όπου φτάνω και δε φτάνω
ό,τι πεις εσύ το κάνω,
πέφτω στο βυθό.
Είν' ο έρωτάς σου νόμος,
απειλή θανάτου κι όμως
θα σ' ακολουθώ
κι ας χαθώ.

Πώς μου μιλάς λέξη τη λέξη,
λιώμα η καρδιά μου τα 'χει παίξει,
πώς με κοιτάς κι έχω τελειώσει,
του πανικού παίρνω τη δόση.
Πώς μου μιλάς λέξη τη λέξη
λιώμα η καρδιά μου τα 'χει παίξει
πώς με κοιτάς κι έχω τελειώσει
του πανικού παίρνω τη δόση.

Είναι μέρα, είναι βράδυ,
είναι και βαθύ σκοτάδι
κι είσαι πάλι εδώ.
Πες το τύχη ή ατυχία,
νίκη ή αποτυχία
να σε ξαναδώ..
Μείνε εδώ

Πώς μου μιλάς λέξη τη λέξη,
λιώμα η καρδιά μου τα 'χει παίξει,
πώς με κοιτάς κι έχω τελειώσει,
του πανικού παίρνω τη δόση.
Πώς μου μιλάς λέξη τη λέξη
λιώμα η καρδιά μου τα 'χει παίξει
πώς με κοιτάς κι έχω τελειώσει
του πανικού παίρνω τη δόση.


[Η εθνική μας μοναξιά - 1992
 [Στίχοι: Φίλιππος Γράψας, Μουσική: Μάριος Τόκας]

Δημήτρης Μητροπάνος - Άκου



Μπορεί να πέφτουνε τα φύλλα μου στο χώμα
μπορεί να έφτασε η ψυχή μου μες στο στόμα
όμως εγώ δεν έχω πει αντίο ακόμα
άκου, ακόμα ζω

Μπορεί να κάνει παγωνιά να νιώθω κρύο
να 'ναι για μένα στο λιμάνι αυτό το πλοίο
όμως δεν έχω πει ακόμα το αντίο
άκου, ακόμα ζω

Είμαι φωτιά κεραυνός και αστραπή
η καταιγίδα που φέρνει βροχή
είμαι ένας ήχος που ζει στη σιωπή
άκου, έχω φωνή

Μπορεί να έφυγες κι εσύ απ' τη ζωή μου
και να μου πήρες την ανάσα απ' την πνοή μου
όμως εγώ σε νιώθω ακόμα στην αφή μου
άκου ακόμα ζω

Μπορεί η νύχτα να 'αι απ'έξω απ'την καρδιά μου
να με γυρεύει, να φωνάζει το όνομά μου
όμως εγώ θα τα τελειώσω τα όνειρά μου
άκου, ακόμα ζω

Είμαι φωτιά κεραυνός και αστραπή
η καταιγίδα που φέρνει βροχή
είμαι ένας ήχος που ζει στη σιωπή
άκου, έχω φωνή
Είμαι φωτιά κεραυνός και αστραπή
η καταιγίδα που φέρνει βροχή
είμαι ένας ήχος που ζει στη σιωπή
άκου, έχω φωνή
άκου, άκου, έχω φωνή

[Αγάπη μου αγέννητη - 1986]
[Στίχοι, Μουσική: Τάκης Μουσαφίρης]

Δημήτρη;;

Μόλις έκαμα click.

Είμαι δουλειά και με ενημέρωσαν περίπου δέκα άνθρωποι -ξέροντας την τεράστια λατρεία μου σε αυτόν- ότι ο Μητροπάνος αποφάσισε να αφήσει τη γειτονιά του και να πάει παγανιά με το Χάρο σε άλλους τόπους.

Μόλις έκαμα click ότι σήμερα το πρωί, στο δρόμο για τη δουλειά, αντί των καθιερωμένων Rush που άκουγα τους τελευταίους μήνες ή οτιδήποτε άλλου, έβαλα στο mp3 player να ακούσω το δεύτερο μισό του "Στου Αιώνα την Παράγκα".  Εντελώς ασυναίσθητα, εντελώς χωρίς να ξέρω τίποτε. Πάρκαρα και, παρόλο που είχα αργήσει, έμεινα στο αυτοκίνητο για να ολοκληρωθεί το "Τα Πλοία των Ερώτων"..

Ακόμα δε μπορώ να πιστέψω ότι έτυχε αυτή η σύμπτωση (;) σήμερα το πρωί και ακόμα δε μπορώ να χωνέψω ότι έκλεισε αυτό το τεράστιο κεφάλαιο του ελληνικού πολιτισμού (διότι με το ήθος, την προσωπικότητα, το χαρακτήρα και τη ζωή του, δε μπορεί να περικλείεται μόνο στη Μουσική), που λέγεται Μητροπάνος.

Είπα πολλές φορές ότι στο συγκεκριμένο κύριο έπρεπε να απαγορευτεί ο θάνατος, αλλά κανένας δεν έκανε κάτι για να προωθηθεί αυτή η ιδέα. Τώρα, στα μούτρα μας.

Ένα χρόνο ακριβώς μετά που έφυγε ο Παπάζογλου. Ρε, κάτι συμπτώσεις..

Άνθρωποι που αφήνουν πίσω τους τέτοια τεράστια κληρονομιά, επαναλαμβάνω ότι δε μιλώ μόνο για τη Μουσική του, δεν πεθαίνουν. Επιβεβαιώνουν και σφραγίζουν απλά τη θέση τους στη λίστα με τους άλλους Αθανάτους.

Καλά ταξίδια μάτια μου, στις θάλασσες του άλλου κόσμου..

Sentenced - The Luxury Of A Grave



On day zero my mother was expecting the worst
And out of my father´s ass I was born, feet first

"Oh, no."

The most horrendous piece of feces ever forced
To be disposed off is what I was created for

Oh, no.. [I´m sorry that I was born!] ..so wrong

When death releases you from me
Just dump my foul remains on some nearby field
- I don´t deserve a grave
When you finally get rid of me
Just let my corpse decay unburied
- I do not deserve the luxury of a grave

My worthlessness is something there is no doubt of
- I am a waste of the filth I was made out of

How low.. [I´m sorry I´m still alive] ..can I go?

When death releases you from me
Just dump my foul remains on some nearby field
- I don´t deserve a grave
When you finally get rid of me
Just let my corpse decay unburied
- I do not deserve the luxury of..

Oh, no.. a coffin would be way too nice
Oh, no.. a see-through plastic bag will do just fine

When death releases you from me
Just dump my foul remains on some nearby field
- I don´t deserve a grave
When you finally get rid of me
Just let my corpse decay unburied
- I do not deserve the luxury of a grave

[The Cold White Light - 2002]

That Awkward Moment..

..που μπαίνει μια σκηνή στην οποία ο House κάθεται ακριβώς όπως κάθεσαι εσύ και τον παρακολουθείς!


Σχόλια για το ποιός έχει τα πιο όμορφα πόδια είναι περιττά, ευχαριστώ.

Θεέ μου, [3]

εννα με συχχωρέσεις, έννεν; Αφού ξέρεις. Ξέρεις ότι θέλω να έρκουμαι έσσω σου, αλλά εν με αφήννουν. Κάμνουν με να μεν θέλω, χωρίς να φταίεις.

Εν θέλω να έρκουμαι έσσω σου τζιαι να μυρίζουμαι τα τζιαινούρκα -άπλυτα ακόμα- σακκούθκια τζιαι τρικά που φορούν.

Εν θέλω να έρκουμαι έσσω σου τζιαι να μεθκιώ που το οινόπνευμα με το οποίο διαποτίζουν την ατμόσφαιραν τζείνα ούλλα τα λίτρα αρώματος που βάλλουν.

a. Soon, b. An Acknowledgment

a.
PC alive.
Internet okay.
Heart not okay.
Brains not okay.
See you soon.
Don't miss me much!

b.
Το Suicidal [8] -το οποίο δεν πρόσεξε κανένας ότι ήρθε μετά το Suicidal [9]- ήταν η έμπνευση μου από την έκτη ερώτηση της Νεράιδας στο παιχνίδι που παίχτηκε πρόσφατα. Το ξέχασα στην ανάρτηση και, παρά να πάω να το γράψω εκεί τώρα που κανένας δεν ασχολείται, προτίμησα να το δηλώσω ξεκάθαρα. Να πάτε να ξαναδιαβάσετε το Suicidal [8] διότι είναι πανέμορφο, εντελώς παρανοϊκό και.. well, μην ασχοληθείτε.

Laterer

PC alive.
No internet.
See you laterer in the future.
Don't miss me much!

Rush : Ghost Of A Chance


Like a million little doorways
All the choices we made
All the stages we passed through
All the roles we played

For so many different directions
Our separate paths might have turned
With every door that we opened
Every bridge that we burned

Somehow we find each other
Through all that masquerade
Somehow we found each other
Somehow we have stayed
In a state of grace

I don't believe in destiny
Or the guiding hand of fate
I don't believe in forever
Or love as a mystical state
I don't believe in the stars or the planets
Or angels watching from above
But I believe there's a ghost of a chance we can find someone to love
And make it last..

Like a million little crossroads
Through the back streets of youth
Each time we turn a new corner
A tiny moment of truth

For so many different connections
Our separate paths might have made
With every door that we opened
Every game we played

Somehow we find each other
Through all that masquerade
Somehow we found each other
Somehow we have stayed
In a state of grace

I don't believe in destiny
Or the guiding hand of fate
I don't believe in forever
Or love as a mystical state
I don't believe in the stars or the planets
Or angels watching from above
But I believe there's a ghost of a chance we can find someone to love
And make it last..

[Roll The Bones - 1991]

Χωρίς Λόγια

Το σημείωμα που άφησε ο 77χρονος, ο οποίος αυτοκτόνησε με μια σφαίρα στο κεφάλι χτες, Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012, έξω από τη Βουλή των Ελλήνων, στην πλατεία Συντάγματος

Contest Results & A Surprise

Μετά την καταμέτρηση των χιλιάδων συμμετοχών από την πολυμελή ομάδα καταμέτρησης μας, μετά από πολλές ώρες επίπονης εργασίας, σάντουιτς και χυμών Κεανίτα, επιτέλους τα αποτελέσματα του δεύτερου διαγωνισμού μας είναι διαθέσιμα! Τα σχόλια των συμμετοχών έχουν δημοσιευτεί και μπορείτε να τα δείτε ελεύθερα. Επίσης έχει καταργηθεί η επιθεώρηση σχολίων.

Έφτιαξα έναν πίνακα με τα αποτελέσματα, νομίζω είναι σωστός και κατατοπιστικός.

Contest Solutions

Ο διαγωνισμός έληξε. Θέλετε τις απαντήσεις μέχρι να σας αποκαλύψω το νικητή;

Ορίστε:

Προλάβετε!

Σήμερα στις 23.59 λήγει η διορία για τις απαντήσεις στο διαγωνισμό! Όσοι είπατε ότι θα επανέλθετε, όσοι σημειώνετε αλλού για να τα καταθέσετε όλα μαζί και όσοι ως τώρα μας έγραψαν στα αρχίδια τους, μην ξεχάσετε να λάβετε μέρος έγκαιρα!

Από τις μέχρι τώρα συμμετοχές, υπάρχει ήδη ένα μεγάλο φαβορί..