Isn't this where we came in?
Pink Floyd - Outside The Wall/In The Flesh?

Twisted Σοβαρή Ανακοίνωση

Επειδή έχει ήδη μαθευτεί σε ένα μεγάλο κύκλο, πράμα που δε με χαλά καθόλου, διότι εγώ ξεκίνησα τη διάδοση και οι άνθρωποι που το ξέρουν είναι πιστοποιημένοι από μένα, θα το ανακοινώσω και επίσημα, με όλη τη μεγαλοπρέπεια που αξίζει σε ένα τέτοιο γεγονός. Σας περιμένω να βάλετε οι κοπέλλες τα φορέματα σας (στείλτε και φωτογραφίες please) και τα κοπέλια τα κοστούμια σας (ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΤΕ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΑ), για να προχωρήσω στην ανακοίνωση..

Αξιοποιημένο Διάλειμμα

Την Παρασκευή είχα διάλειμμα θκυόμιση ωρών τζιαι είπα να περπατήσω λλίο μες τη Λευκωσία. Έμπηξα τα headphones όσο πιο βαθκιά εγίνετουν στα φκια μου, εκούρτισα Μουσικούαν τζιαι έδωκα των ποθκιών μου. Κκελλέ κατεβασμένη, νους βουττημένος στες νότες τζιαι τες λέξεις, εν εθώρουν ούτε τον κόσμο, ούτε τίποτε, εχτός που κάποιες στιγμές που εδίκλουν πάνω να δω τα σύννεφα.

Μετά που ανάμιση ώρας περπάτημα, μες τη Διγενή Ακρίτα, σε μια που τες στιγμές που εγύρισα να δω τα σύννεφα, στην πορεία τους προς τον ουρανό, τα μμάθκια μου εππέσαν σε μιαν τεράστια γυάλινη βιτρίνα τζιαι επαρκάραν πάνω της. Το εσωτερικόν του χώρου ήταν γεμάτο βιβλία. Πολλύν βιβλίον. Στοίβες που εξεκινούσαν που το πάτωμα, στοίβες πάνω σε τραπέζια, στοίβες σε ράφκια, στοίβες στα πλευρά της σκάλας που έφκαινεν στον πάνω όροφο, στοίβες τζιαι στον πάνω όροφο. Έφυεν η φάτσα μου. Μόλις εξαναήρτεν, εφόρησα την τζιαι εμπήκαμεν μέσα.

ReTwisting : Ελεήστε τον TwistedTool!

Πρήχτης ξεπρήχτης, υπενθυμίζω:

Ελεήστε τον TwistedTool!

Σοβαρά όμως. Χρειάζομαι βοήθεια.

Πωρώθηκα με τη Φωτογραφία και θέλω να βελτιώνομαι συνέχεια. Εκτός από τη μελέτη κειμένων, συμβουλών, tutorials και πολλές συζητήσεις με πιο έμπειρους, ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που βελτιώνει τα αποτελέσματα της Τέχνης είναι ο εξοπλισμός.

Στον εξοπλισμό υστερώ. Ναι, είναι λογικό, αφού είμαι καινούργιος στο χώρο, αλλά δε θέλω να το αφήσω έτσι. Προς το παρόν ο εξοπλισμός μου αποτελείται από την 600D, τον 18-55mm φακό που ήρθε μαζί της, έναν 75-300mm zoom φακό που μου χάρισε προσωρινά ένας πολύ καλός φίλος, ένα τρίποδο που μου δάνεισε σήμερα ο ίδιος και έναν 12-24mm wide-angle φακό που δανείζομαι περιστασιακά από ένα συνάδελφο.

Εδώ είναι που ζητώ ξεδιάντροπα και δημοσίως τη βοήθεια οποιουδήποτε μπορεί και θέλει να βοηθήσει:

Αν ασχολείστε ή ασχοληθήκατε στο παρελθόν με τη Φωτογραφία και έχετε εξοπλισμό που δε χρειάζεστε, βαρεθήκατε, αφήσατε να μαζεύει σκόνη ή είναι προς πώληση, αλλά κανένας δεν ενδιαφέρεται, κοπιάστε! Μιλώ για οτιδήποτε σχετικό: lens hoods, φίλτρα, φακούς, τρίποδα, remotes, τσάντες μεταφοράς, σετ καθαρισμού, external flashes, ακόμα και ανταλλακτική μπαταρία για την Canon EOS 600D. Με ενδιαφέρουν όλα.

Twisted Photography: Φεγγάρι

Σάββατο νύχτα, είδα το φεγγάρι και αποφάσισα να δοκιμάσω τις ικανότητες του zoom φακού που μου χάρισε ο φίλος μου ο Βασίλης. Χωρίς τρίποδα στη διάθεση μου, τα πράματα ήταν δύσκολα, διότι με το ελάχιστο φως που υπήρχε, έπρεπε να χρησιμοποιήσω χαμηλές ταχύτητες στο shutter, για να αποτυπώσει περισσότερο φως και λεπτομέρειες και σε τέτοιες ταχύτητες η παραμικρή κίνηση αποτυπώνεται μεγαλειωδώς. Βρήκα γρήγορα τη λύση: η οροφή του αυτοκινήτου του αδερφού μου ήταν καλό σημείο τοποθέτησης της cameraς, η οποία όμως χρειαζόταν και λίγη ανύψωση. Πήρα μερικές πετσέτες και τις δίπλωσα αρκετά, μέχρι το σημείο που χρειαζόταν η camera για να κοιτάξει το φεγγάρι. Έβγαλα μερικές φωτογραφίες έτσι, όμως παρατήρησα ένα ακόμα πρόβλημα: με το πάτημα του shutter button, κι επειδή καθόταν πάνω στην πετσέτα, η camera μετακινείτο μερικά χιλιοστά, με αποτέλεσμα να υπάρχει θόλωμα στις εικόνες.

Epic Gifs [14]

One can not simply change who he is. Ο τύπος που στο ξεκίνημα του blog δημοσίευε posts γεμάτα αστείες εικόνες, κινούμενες και μη, είναι ο ίδιος με τον τύπο που γράφει πλέον ιστορίες στις οποίες ο πρωταγωνιστής θέλει -και κάποτε καταφέρνει- να ταξιδέψει σε άλλους κόσμους. Και επειδή το τελευταίο post με τέτοιες κινούμενες εικόνες -επιστημονικά 'gifs'- έγινε πριν από πάνω από ενάμιση χρόνο και επειδή αγαπώ αυτές τις εικόνες, ορίστε μερικές ακόμα.

Ραδιομαραθώνιος 2012


Για εμάς μπορεί να είναι μια βόλτα με το αυτοκίνητο, ένας καφές, ένα γλυκό, ένα τηλεφώνημα, ένα πλύσιμο αυτοκινήτου, μια μπύρα, ένα χτένισμα, ένα μανικιούρ, ένα περιοδικό, μια νύχτα στον κινηματογράφο. Για άλλους, όμως, μπορεί να είναι πολλές στιγμές ελπίδας, υγείας και χαράς. Νομίζω πως μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε, στο μέτρο των δυνατοτήτων του πάντα ο καθένας.

Οι εκδηλώσεις για το φετινό Ραδιομαραθώνιο ξεκίνησαν στις 17 και θα ολοκληρωθούν στις 25 Οκτωβρίου. Ας μην αρνηθούμε μια μικρή βοήθεια σε ανθρώπους που την έχουν πραγματικά ανάγκη. Αύριο ίσως βρεθούμε εμείς στη δύσκολη θέση..

Χρήσιμα links:

Suicidal [11]


.υoү үɘH

Ανακάλυψα πάλι πως υπάρχουν κάποια τραγούδια που, ακούγοντας τα, νιώθεις να μαγεύεσαι. Οι νότες της εισαγωγής δραστηριοποιούν εγκέφαλο και καρδιά, ρυθμίζοντας τα να δουλεύουν σε γρηγορότερους ρυθμούς, να αντιλαμβάνονται και να νιώθουν δεδομένα μικροσκοπικά, αμελητέα μέχρι εκείνη τη στιγμή. Όσο προχωρά το τραγούδι, κάθε φθόγγος της φωνής, κάθε ταλάντευση της χορδής, κάθε χτύπημα του τυμπάνου φεύγουν από το ηχείο και, ανάλαφρα όπως είναι, ίπτανται και έρχονται να αιωρηθούν πάνω από το κεφάλι σου σαν άυλες, μικρές μαγικές νεράιδες, μέχρι να μεταμορφωθούν σε σταγόνες μνήμης και με τη νεαποκτηθείσα μάζα τους να προσγειωθούν στα μαλλιά σου κι από κει να κυλήσουν προς τα κάτω, σε ολόκληρο το σώμα σου.

Ορφέας Περίδης : Αχ, Να Σε Δω



Από τα βάθη της ψυχής
κι από του νου τα ύψη,
απ' το βυθό της θάλασσας
ως τις βουνοκορφές,
ψάχνω να σε βρω.

Μια σφαίρα υγρή γύρω απ' τη γη,
μια ουράνια δεξαμενή..
Εκεί που λούζονται οι ψυχές
πριν να χαθούν στο σύμπαν,
με ένα πήδο ένα πρωί
να μπω με μια βουτιά εκεί.
Απ' τον βυθό, απ' τον πάτο
να δω τα πάνω κάτω,
να βρω όλα τα χαμένα
ίσως να βρω κι εσένα..

Αχ, να σε βρω, αχ, να σε βρω,
μόνο για λίγο να σε δω,
ν' ακούσω τη σκιά σου
να μου φωνάζει "γεια σου"..

Ακούς στα δέντρα τα πουλιά
άνθρωποι είναι με φτερά
που φέρνουν τα μηνύματα
από τον άλλο κόσμο.

Φυσάει αέρας, τα κλαδιά
μου απαντούν ψιθυριστά
"κι αυτό που ψάχνεις θα στο πουν
τα πιο βαθιά πηγάδια"..

Έψαξα γη και ουρανό,
μια περπατώ και μια πετώ,
στων δύο κόσμων το κενό
να βρω την χαραμάδα..

Στα βάθη των ωκεανών
ακούω τον ήχο των σεισμών
κι από την γη που άνοιξε
περνάω στον κάτω κόσμο,
να βρω όλα τα χαμένα,
ίσως να βρω κι εσένα..

[Καλή Σου Μέρα Αν Ξυπνάς - 1996]

Drew Carey's Improv-A-Ganza

[disclaimer: το post που ακολουθεί είναι άκρως κακογραμμένο. Αν θέλετε αγνοήστε το κείμενο, αλλά οπωσδήποτε δείτε τα videα, κυρίως εκείνο στο τέλος]


Παίρνουμε ως δεδομένο το γεγονός ότι το χιούμορ απαιτεί εξυπνάδα και ευστροφία και προσπαθούμε να εντοπίσουμε την απάντηση στην ερώτηση "ποιό είδος κωμωδίας συνδυάζει στο μέγιστο βαθμό χιούμορ και εξυπνάδα;". Η απάντηση μάλλον είναι ο αυτοσχεδιασμός. Δεν είχα ασχοληθεί με το θέμα μέχρι πρόσφατα, όταν είδα κάποια επεισόδια του αμερικάνικου Whose Line Is It Anyway? και ανακάλυψα, κατ' επέκταση τις μορφάρες Colin Mochrie και Ryan Stiles. Μετά από ελάχιστο ψάξιμο, βρήκα και τις πιο πρόσφατες εκδοχές της συγκεκριμένης παρέας στο Drew Carey's Improv-A-Ganza.