However far away, I will always love you.. However long I stay, I will always love you.. Whatever words I say, I will always love you..
The Cure - Lovesong

A Christmas Carol

Εκείνη τη χρονιά η μικρή πολιτεία αντιμετώπισε μια πρωτόγνωρη κατάσταση.

Ο καιρός είχε αρχίσει εδώ και μερικά χρόνια να γίνεται λιγότερο χειμωνιάτικος αυτές τις μέρες. Οι βροχές λιγόστευαν και τα χιόνια αργούσαν να έρθουν, όμως το τσουχτερό κρύο συνεχιζόταν για όλες τις συννεφιασμένες γιορτινές μέρες, μέχρι και τις αρχές του επόμενου χρόνου. Γι' αυτό και όταν κατέληξε ολόκληρος ο Δεκέμβριος να έχει και ηλιοφάνεια, κανένας δεν εξεπλάγη. Είχαν ξεχάσει σιγά-σιγά και τα χιόνια και τις βροχές και δεν τους έλειπαν καθόλου πια.

Είχε ήδη έρθει η μέρα των Χριστουγέννων, μα πολύς κόσμος ήταν μες στο άγχος και την ανησυχία, σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες χρονιές που περνούσαν τα Χριστούγεννα γελώντας και τρώγοντας σε τραπέζια εφοδιασμένα με ό,τι μπορούσε να ζωγραφίσει η φαντασία. Εκείνη τη χρονιά πολλοί άνθρωποι στη μικρή πολιτεία περπατούσαν πάνω-κάτω με σκυμμένα κεφάλια, φανερά αγωνιώντας, και είχαν νεύρα, τα οποία έβγαζαν πάνω σε άλλους που δεν τους είχαν κάνει κάτι κακό. Οι περισσότεροι είχαν περιπέσει σε τόσο κακή διάθεση, που δεν έδιναν σημασία ούτε καν στα παιδάκια τους, που τους ζητούσαν δώρα και λίγο από το χρόνο τους. Δεν τους ένοιαζε πλέον αν ήταν Χριστούγεννα ή Πρωτοχρονιά -έμοιαζαν κλεισμένοι σε ένα δικό τους, αποκλειστικό κόσμο, στον οποίο ο αέρας είχε χρώμα βαθύ γκρίζο.

Αυτοπροσωπογραφία [2]

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014:
Στο O2 Academy Brixton στο Λονδίνο, βλέπω ζωντανά για τρίτη φορά τους Mastodon στην πρώτη μου συναυλία μετά από περισσότερα από πέντε χρόνια, προσπαθώ να απομακρύνω το mosh pit από δίπλα μου, κάνω ανελέητο headbanging, καταστρέφοντας αυχένες και προκαλώντας πονοκεφάλους, ρισκάρω να κουφάνω εντελώς το ήδη προβληματικό δεξί αυτί και ξελαρυγγιάζομαι γρυλλίζοντας κάθε στίχο με όλη μου τη δύναμη, μέχρι να ακουστεί η φωνή μου πάνω από τις φωνές πέντε χιλιάδων ανθρώπων.

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014:
Στο δρόμο από Λυθροδόντα προς Λευκωσία, βάζω το δίσκο "Στης Ψυχής το Παρακάτω" και τα μάτια μου ξεκινούν να δακρύζουν από τα πρώτα σαρανταπέντε δευτερόλεπτα ("Αν είσαι πλάι μου μπορώ το φόβο να νικήσω, τον κόσμο ν' αγαπήσω κι ίσως ν' αγαπηθώ - αν είσαι πλάι μου μπορώ να μ' αντιμετωπίσω.."), ενώ συνεχίζουν ("Φτάνουν τα ψέματα που καίνε, οι ψευδαισθήσεις που πονούν, άλλο τα μάτια μου δεν κλαίνε, τα χείλη μου άλλο δε σφαλούν..
") και συνεχίζουν ("Άλλη μια μάχη νικημένος στα σημεία, τώρα δεν έχω παραμύθια, ούτ' αστεία..") και συνεχίζουν ("Τα θέλω μου πιο δυνατά απ' όλη τη ζωή μου κι αν έζησες μαζί μου, κουράστηκες κι εσύ..") και συνεχίζουν ("Σε κοροϊδεύει ο έρωτας, σε κοροϊδεύει ο χρόνος, κι εσύ απάνω στο χορό μετράς την αντοχή σου..") μέχρι να φτάσω στη γαμημένη τη δουλειά.

Twisted Photography : "Εμείς, στην Κύπρο του Σήμερα"

Πρόσφατα ο Οργανισμός Νεολαίας προκήρυξε διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα "Εμείς, στην Κύπρο του Σήμερα".
Έστειλα τρεις συμμετοχές, όμως καμιά δεν κέρδισε κάτι, οπότε μπορώ ελεύθερα να σας παρουσιάσω τις δύο που θέλω.

Communication Breakdown


Play Time


Το τι ήθελα να δείξω με την κάθε μια, νομίζω είναι ξεκάθαρο, όμως θέλω να σημειώσω ότι, ειδικά για τη δεύτερη, αναγκάστηκα να μιλήσω σε κόσμο άγνωστο που απλά έκανε τη βόλτα του και εκτός του ότι ένιωθα πολύ άβολα που μιλούσα σε ξένους και τους ζητούσα να κάνουν κάτι για μένα, χάρηκα όταν είδα την άμεση προθυμία κάποιων να με βοηθήσουν. Αν διαβάζει κάποιος από εσάς, ευχαριστώ!

Επίσης, συγχαρητήρια στους νικητές του διαγωνισμού!

Ευτυχία [1]

Ευτυχία είναι,
όταν ξαπλώνεις το βράδυ,
να έχεις λίγο χρόνο για να ξεκουραστείς,
πριν σε πάρει με τη βία ο ύπνος..

Twisted Photography : On A Rainy Day

Έβρεξεν εχτές τζιαι είχα όρεξη για φωτογραφίες. Έφκαλα πολλές, αλλά μόνο θκυο μου αρέσαν στο τελικό ξισκαρτάρισμα τζιαι ορίστε:




Jethro Tull - The Whistler



I'll buy you six bay mares to put in your stable,
 six golden apples bought with my pay.
I am the first piper who calls the sweet tune,
but I must be gone by the seventh day.

So come on, I'm the whistler.
I have a fife and a drum to play.
Get ready for the whistler.
I whistle along on the seventh day..

All kinds of sadness I've left behind me.
Many's the day when I have done wrong.
But I'll be yours for ever and ever.
Climb in the saddle and whistle along.

So come on, I'm the whistler.
I have a fife and a drum to play.
Get ready for the whistler.
I whistle along on the seventh day..

Deep red are the sun-sets in mystical places.
Black are the nights on summer-day sands.
We'll find the speck of truth in each riddle.
Hold the first grain of love in our hands.

[Songs From The Wood - 1977]

Ρατσιστής (;)


Βιετναμέζες. Κινέζες, Φιλιππινέζες, Σρι-Λανκέζες.
Έρχονται για δουλειά στην Κύπρο. Μαθαίνουν Ελληνικά, μαθαίνουν να καταλαβαίνουν και την Κυπριακή και είναι χαμογελαστές και ευχάριστοι άνθρωποι.

Ρωσσίδες, Βουλγάρες, Ουκρανές, Πολωνές.
Έρχονται στην Κύπρο για δουλειά ή επειδή παντρεύτηκαν Κύπριο. Μιλούν μόνο Αγγλικά (κι αυτά καταχάλικα), απαιτούν από σένα να τους μιλάς στα Αγγλικά και είναι ξινές, μουτρωμένες και ιδιότροπες.

Πειράζει που συμπαθώ περισσότερο τις πρώτες;


α. Τα παρόντα δεδομένα είναι βασισμένα σε προσωπικές εμπειρίες του γράφοντος και αφορούν τη συντριπτική πλειοψηφία αυτών.
β. Όποιος πιάνει το νόημα της εικόνας στην αρχή, high-five.

Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων: Lost in Translation

Έτυχε σου να τυπώνεις κάτι τζιαι ο εκτυπωτής σου να σου δείχνει εμφανή σημάδια μίσους; Να μασά τες κόλλες; Να κάμνει γαργάρες με το μελάνι; Να σου φτύνει τες κόλλες με τόση δύναμη που να σου κόφκει τες φλέβες σου με paper cuts; Να σε καυλιάζει; Να πατάς το "print" τζιαι να σου φκάλλει πας την οθονούα του "MWAHAHAHAHAH";

Όι;

Μήπως σου έτυχε να προσπαθείς να τυπώσεις κάτι σχετικό με τη δουλειά σου ή το πρόγραμμα του σχολείου των κοπελλουθκιών σου ή ένα σκονάκι για το διαγώνισμα ή κάτι άλλον εντελώς αθώο τζιαι αντ' αυτού να θωρείς να τυπώνεται κάτι έτσι:

αλμυράς: 1η μουσική συνάντηση "στον Πάμπουλο"




Το πολιτιστικό και περιβαλλοντικό εργαστήρι αλμυράς και το κοινοτικό συμβούλιο Αγίας Βαρβάρας διοργανώνουν στις 27 Σεπτεμβρίου 2014 συναυλία με 3 συγκροτήματα που είναι ευρύτερα γνωστά στο Κυπριακό κοινό της έντεχνης και rock μουσικής.


1η μουσική συνάντηση “στον Πάμπουλο”

Σάββατο 19:00, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Αμφιθέατρο Αγίας Βαρβάρας, Λευκωσία




ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


Συγκροτήματα:
The Handmade Band
ODYSSEY
Parapera


Οι The Handmade είναι μια πενταμελής μπάντα. Τα μέλη της ασχολούνται χρόνια πολλά με τη μουσική και ποικιλοτρόπως. Ο Baret Bedelian (duke), είναι η ζεν μορφή της παρέας, ντράμερ, ποδηλάτης, Αρμένιος στην καταγωγή, και με πείρα στη μουσική από το 1970 και πιο πίσω. Ο Γιώργος Ευτυχίου εκτός από μπάσο, φτιάχνει εξαιρετικά σάντουιτς, hot dogs, και χάμπουργκερ. Στις πρόβες πίνει τσάι του βουνού και παίζει μουσική από το 1960. Ο Μανώλης Μαθιουδάκης, ο τρίτος της παρέας θα παίξει ηλεκτρική κιθάρα. Το μοναδικό του στυλ, αναγνωρίζεται παγκοσμίως εκτός από τον ίδιο. Η μετριοφροσύνη του αποτελεί πάντα την κατάρα του. Πίνει καφέδες με 4 κουτάλιες ζάχαρη και αγαπά τις χαλασμένες μηχανές. Όσο πιο χαλασμένες τόσο πιο τέλειες. Η Παυλίνα Κωνσταντοπούλου είναι η μυθική τραγουδοποιός, ερμηνεύτρια, που όλοι γνωρίζετε από τις ποικίλες εμφανίσεις της στα πολύχρωμα πάλκα. Γράφει τραγούδια λυπητερά και τα ερμηνεύει με πάθος. Απολύτως ορθόφωνη και ανορθόδοξα ορθόξη, είναι και το πιο πολυάσχολο μέλος του συγκροτήματος. Τέλος ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος, ροκανίζει μια κιθάρα, γράφει και ερμηνεύει τα ανάρμοστα ανερμήνευτα τραγούδια του με στυλ προσωπικό και αναρμονικό. Το τελικό συνολικό αποτέλεσμα δεν περιγράφεται. Οι μουσικολόγοι μας γυρνάνε την πλάτη, οι εταιρείες δίσκων μας μποϊκοτάρουν επιμελώς, και οι μουσικές σκηνές μας αγνοούν. Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο εμείς συνεχίζουμε να τραγουδάμε παντού και όπου μας κάνει κέφι. Στο μπάνιο, στη γειτονιά, στο αεροδρόμιο, στο βουνό και στη θάλασσα. Ερασιτέχνες με τη βαθύτατη έννοια του όρου, και φιλικοί με κάθε είδος μουσικής παιδείας όσο αυτή εμπεριέχει το στοιχείο μιας εξελικτικής αποδόμησης.

Δημήτρης Κωνσταντόπουλος: κλασική κιθάρα, τραγούδι, συνθέσεις.
Μάνος Μαθιουδάκης: ηλεκτρική κιθάρα
Baret Bedelian (Duke): drums
Γιώργος Ευτυχίου: μπάσο
Παυλίνα Κωνσταντοπούλου: τραγούδι

ODYSSEY

Οι ODYSSEY δημιουργήθηκαν στο Brighton της Αγγλίας τα τέλη του 1969. Άρχισαν να δίνουν έμφαση στις φωνητικές αρμονίες και το σμίξιμο αυτού του στοιχείου με τη ροκ μουσική ήταν κάτι το οποίο λίγες μπάντες έκαναν εκείνη την εποχή. Τώρα, δεκαετίες αργότερα επαναπατρισμένοι στην Κύπρο, και με μια μεγάλη ανάπαυλα από τη μουσική για 35 χρόνια, επιστρέφουν σαν ένα πιο ακουστικό σχήμα. Το ρεπερτόριό τους εστιάζει σε κομμάτια των δεκαετιών του 60 και 70 κυρίως, τα οποία περιλαμβάνουν τριφωνίες. Παίζουν κυρίως κομμάτια από τους Crosby, Stills and Nash όπως επίσης τους America, The Everly Brothers και τους The Eagles, Stix, Simon & Garfunkel, Bee Gees κ.ά.

Γιώργος Ευτυχίου: μπάσο, κιθάρα και φωνητικά
Στάθης Λαζαρίδης: drums
Φίλιππος ντε Καστάν: κιθάρα

Parapera

Ήταν ένας Γερμανός, ένας Σκωτσέζος, ένας Ουαλός κι ένας Κύπριος και βρέθηκαν στα Πέρα. Έκαναν περιπάτους στον ποταμό, ποδηλάτησαν κάτω από το φεγγάρι και ήπιαν μπύρες σε εσωτερικές αυλές. Χάθηκαν στην μετάφραση, βρέθηκαν, προχώρησαν παραπέρα και άρχισαν να παίζουν μαζί.
Ο Γιώργος Βλάμης κιθάρα και τραγούδι, ο Roger Heinrich cajon και κρουστά, ο Jim Themis μπάσο και κιθάρα. Ο Mark Hellicar αφηγείται: ιστορίες των τραγουδιών και ιστορίες δικές του.
Παίζουν τραγούδια που τους αρέσουν προσαρμόζοντάς τα στο δικό τους ήχο. Είναι η πρώτη τους εμφάνιση ως Parapera και είναι πολύ χαρούμενοι γι αυτό. Συμμετέχει φιλικά ο Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης στο βιολί και στην τρομπέτα.

Γιώργος Βλάμης: κιθάρα και τραγούδι
Roger Heinrich: cajon και κρουστά
Jim Themis: μπάσο και κιθάρα
Mark Hellicar: αφηγείται ιστορίες των τραγουδιών και ιστορίες δικές του
Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης: στο βιολί και στην τρομπέτα (φιλική συμμετοχή)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Χορηγοί:
*Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού
* Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίας Βαρβάρας
* Αλλαντικά Snack
* Φάρμα αδελφών Παπαπέτρου Λτδ
* Αρτοποιεία Θημωνιά
* Α/φοι Λανίτη

Υποστηρικτές:
* Sound Planet
* Cosmari Printers LTD

Για περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδa: http://almyras.blogspot.com/, http://www.facebook.com/groups/almyras/

email: almyras.ngo@gmail.com

τηλέφωνα επικοινωνίας: Μαρίνος 99365774, Νίκος 99560017


[αναδημοσίευση από τον αλμυρά]

Αναλαφρότητα

--Το πιο κάτω κείμενο να διαβαστεί ως απαντητικό, όγδοo σχόλιο μετά το σχόλιο του Triolouθκιού στο "Βάρος"--


Καταρχάς, το παρόν post, όπως σωστά επεσήμανεν και η Έλι, εν "μεταξύ σοβαρού και αστείου" και "kind of a joke post".
Το παρόν post εγράφτηκεν για σκοπούς αυτοειρωνίας και αυτοσαρκασμού.
Το παρόν post εγράφτηκεν διότι ελοάρκαζα να γράψω κάτι σαν συνέχεια της Ανθρωποθυσίας (τζιαι μάλλον εννα το κάμω, αν όι αύριο, πιο μετά).
Το παρόν post εγράφτηκεν διότι ελοάρκαζα τη Δευτέρα να αναρτήσω κάτι όντως πιο ελαφρύ.
Το παρόν post ήταν ένα "προσεχώς" και μια γλώσσα έξω προς εμένα.
Το παρόν post ήταν και σχετικά ρητορικοειρωνικό.

Όπως και να'χει.

Εκλαφτήκαμεν νάκκον τζιαι επιάσαμεν κάμποσα σχόλια, από τα οποία περίπου 0 (μηδέν) ήταν άχρηστα. Σας ευχαριστώ για τα σχόλια.

Καταρχάς (ξανά, UMAD BRO?!?), μην ξεχνάτε ότι εγώ έγραψα το παρόν post. Εγώ που, κυρίως λόγω έλλειψης χρόνου στο 99% των περιπτώσεων, όσον τζιαι προλαβαίνω να θκιαβάζω τι βάλλουν οι αγαπημένοι μου bloggers τζιαι πολλά σπάνια σχολιάζω (για τον ίδιο, συνήθως, λόγο).
Εγώ έγραψα το παρόν post. Εγώ που, κυρίως λόγω έλλειψης χρόνου, βάλλω πλέον το πολλύν 4-6 αναρτήσεις το μήνα στο blog μου - κάτι που με στενοχωρεί αφάνταστα.

Εγώ, λοιπόν, που είμαι τούτος που ξέρετε τζιαι που έγραψα το παρόν post, θωρώντας με πόσο συχνά σχολιάζω ο ίδιος σε bloggers που αγαπώ (επαναλαμβάνω το ρήμα, διότι ισχύει) τζιαι θωρώντας πόσο αραιά ασχολούμαι δημιουργικά με το δικό μου blog, του οποίου η επισκεψιμότητα έππεσεν πάρα πολλά (απόλυτα φυσιολογικόν αποτέλεσμα, καμιά διαφωνία ή παράπονο) (άσχετα με το τι λαλεί ο νεοσύλλεχτος Πανικκάς, που εν ήταν πιο παλιά δαμέσα - Panic, respect!), πώς μπορώ να ζητώ σχόλια ως να ήταν υποχρέωση του αναγνώστη να σχολιάσει;
Όσοι το ενομίσετε τούτο, κάμνετε λάθος.
Το meme που έβαλα που κάτω, αλλά τζιαι η απάντηση στον Πανίκκον (η οποία εγράφτηκεν εν μέσω χτυπημάτων νύστας), ήταν παραπάνω ως παράπονο, αλλά πάλαι όι με την ακριβή σημασία της λέξης. Ελπίζω να καταλαβαίνετε πώς το εννοώ.

Από κει και πέρα.

Βάρος

Ώστε η Ανθρωποθυσία στη Σελήνη ήταν πολλά βαριά για τα στομάχια σας..
Ντάξει μάνα μου.
Τη Δευτέρα εννα έχουμε κάτι πιο ελαφρύ.

Έρωτας

Προχτές επήα περίπατο στα Σιελιόνια μετά που πάρα πολλύν τζιαιρό. Το ποταμούιν ήταν κατάξερο, αλλά ελπίζω πως με τα πρώτα νερά θα επανέλθει στες παλιές του δόξες. Επήα τροχάδην τζιαι έκαμα το διάλειμμα μου να ξεκουραστώ στην κοίτη του ποταμού, περιτριγυρισμένος που δεντρά τζιαι θάμνους τζιαι μυρωθκιές τζιαι ήχους της Φύσης. Μια ομορφκιά.

Ήρτεν στο νου μου η γιαγιά μου. Η γιαγιά μου αγαπά πολλά τη Φύση. Τα δέντρα τζιαι τα φκιόρα που έσιει σπίτι της χαϊδεύκει τα τζιαι μιλά τους σα να τζιαι εν αγγονούθκια της -το ίδιον κάμνει τζιαι με το Βλάκα- τζιαι όποτε πάει καμιά βόλτα μες στα βουνά, πάντα κόφκει λουλλουδάκια τζιαι φυλλούθκια τζιαι φέρνει τα τζιαι βάλλει τα μες στο βαζούιν, για να έσιει τες μυρωθκιές σπίτι της. Η γιαγιά μου έκαμεν τελευταίως μιαν επέμβαση στο ένα της μάτι τζιαι που τότε φοάται να φκει έξω για πολλήν ώρα, για να μεν κινδυνέψει που καμιάν μόλυνση κ.λπ.

Επίσης, η γιαγιά μου εν το πλάσμαν που αγαπώ πιο πολλά στον κόσμο.

Βοηθήστε με για την πρώτη μου φορά

Όταν εννα κάμεις κάτι για πρώτη φορά, εν παίζει ρόλο ούτε η ηλικία στην οποία βρίσκεσαι, ούτε το πόσον απλό θεωρείται που τους υπόλοιπους το συγκεκριμένο θέμα: εννοείται ότι εννα σου φανεί τεράστιο ζήτημα, εννοείται ότι εννα χρειαστεί να το σκεφτείς σοβαρά τζιαι διεξοδικά, εννοείται ότι εννα πάρεις μιαν κοσμοϊστορικά μεγάλην απόφαση για τον εαυτό σου τζιαι εννοείται ότι που τη στιγμή που το αποφασίσεις εννα είσαι σιεσμένος ώσπου να το κάμεις τζιαι να τελειώσει!

Η Έλι, που το ξανάκαμεν πιο παλιά, έσιει θκυο χρόνια σχεδόν που προσπαθεί να με πείσει να το κάμω τζιαι γω. Μιλά μου για το πόσον ωραία εμπειρία είναι, για το πόσον όμορφα νιώθεις κατά τη διάρκεια, πόσο χαλαρώνεις άμα σε χαϊδεύκει ο άλλος, πόσο χρήσιμο είναι τζιαι για το σώμα, πόσον αναζωογονείσαι τζιαι νιώθεις ολόφρεσκος μόλις τελειώσει. Εν τόσο έντονη η αίσθηση, λαλεί, που σίουρα φεύκουν σου τζιαι βογκητά απόλαυσης, νιώθεις διέγερση σε διάφορα σημεία του κορμιού σου, εκκρίνονται ορμόνες τζιαι γενικότερα στο τέλος νιώθεις μιαν ικανοποίηση σε ούλλη σου την ύπαρξη.

6.8.14 : Το highlight της ημέρας

Εκαθάρισα λουβίν με τον παππού τζιαι τη μάνα μου.


Υ.Γ.: Η φωτογραφία ήταν με το κινητό..

Καθυστερημένα (#diplis) Γενέθλια & Twisted Photography : Lemesos Marina [27.7.14]

Όταν περνούν τα γενέθλια σου τζιαι εν έγραψες τίποτε σχετικό στο blog σου, πάει να πει ότι τα πράματα αλλάξαν. Σε κάποιους τομείς παν καλά, αλλά η σχέση σου με το blog έπιαεν την κατρατζύλαν..

Αγαπώ το blog μου τζιαι μπαίνω καθημερινά για να δω τα updates όλων στο blogroll μου, αλλά εν έχω χρόνο να γράφω όσο συχνά έγραφα κάποτε. Ελπίζω στο σύντομο μέλλον να αλλάξουν κάποια δεδομένα στην καθημερινότητα μου για να αλλάξει τζιαι τούτο τζιαι να επιστρέψω όσο πιο κοντά στα παλιά, καλά standards..

Δύο μέρες πριν τα γενέθλια μου, ήμασταν Λεμεσό με την Έλι τζιαι επισκεφτήκαμεν ξανά τη μαρίνα, για να μεν θεωρήσει κανένας πως εν είμαστεν κλασσικοί Κυπραίοι τζιαι τζιαμαί που ετρώαμεν το κυπριακόν μας texas burger στην παραδοσιακήν ταβέρνα Friday's, εδίκλισα αριστερά μου τζιαι ετράβησα τούντη φωτογραφία.

Twisted Photography : Full Moon [Lemesos - 12.7.14]

Εχτές είshεν πανσέληνο τζιαι ανέτελλεν σε ώρα που εν εδούλευκα, οπότε εν εμπορούσα να μεν πάω. Έκοψα τζιαι επήα Λεμεσό για χάρη της. Έφκηκα πάνω σε ένα λόφο με κάμποσα σπίθκια πολυτελείας, πολλά κοντά στη θάλασσα, λλίο μετά την Παρεκκλησιά. Οι ρομαντικοί μάλλον εκαταλάβαν για ποιον τόπο μιλώ!

Εν έφκαλα πολλές φωτογραφίες. Βάλλω σας λλίες καλές δαμαί τζιαι τες υπόλοιπες μπορείτε να τες δείτε στο tumblr μου!

click for full size




Κύπρια Βασίλισσα

Στη δουλειά πλέον αφήνουμεν κλειστή την πόρτα του καταστήματος τζιαι ανάφκουμεν το έαρκκοντίσιον, διότι άλλωσπως εννα ψοφήσουμεν είτε που υπερθερμία είτε που ασφυξίαν λόγω δρωματικών μυρωθκιών. Ο κόσμος, λοιπόν, κουντά την πόρτα τζιαι αννοίει τζιαι μπαίνει μέσα. Φκαίνει τζιαι θκυο σκαλιά πριν φτάσει στην πόρτα φυσικά. Εν το λαλείς τζιαι το πιο πολλύν σκόρσον ever.

Τζι' όμως.

Σήμερα πριν το μεσημέρι, σταματά ένα τζιπ (μπορεί να ήταν Qashqai, μπορεί να ήταν τζιαι X5) έξω που το αυτοκίνητο τζιαι τι να δω;! Κατεβαίνει που μέσα μια Σρι-Λανκέζα (μπορεί να ήταν τζιαι Φιλιππινέζα) τζιαι έρκεται προς το κατάστημα. Μισοαννοίει την πόρτα τζιαι νεύκει της συναδέλφου να πάει έξω.

Ευρωεκλογές 2014

Επρήστην.

Τζείνος που θέλει να πάει να ψηφίσει, εννα πάει. Τζείνος που εν θέλει, (GUESS WHAT!) εν θα πάει!

Επρήσετε μας τα με τα μηνύματα σας, διαφημίσεις Google, διαφημίσεις Facebook (φαντάζομαι), δηλώσεις, εμφανίσεις σε οποιαδήποτε εκπομπή όσο άσχετη με την πολιτική τζιαι να είναι.

Τζιαι επρήσετε μας τα με τες γαμωταπέλλες σας σε κάθε δρόμο τζιαι στενό βρεθείς τζιαι σταθείς.

Οι πολιτικοί λύκοι-αρχηγοί σας εφορήσαν τες προβατοστολές τζιαι προσπαθούν να κάμουν τα υπόλοιπα πρόβατα να πιστέψουν ότι εν με το μέρος τους τζιαι ότι θέλουν το καλό τους.

Κανένας εν θέλει το καλό σου, συμπατριώτη, τζιαι κανένας έννεν εσέναν που εσκέφτετουν όταν υπέβαλλεν υποψηφιότητα.

Twisted Photography : Old Age [Στο Ναυάγιο του Edro III - part 2]

Πώς σας φαίνεται η πιο κάτω  φωτογραφία; Εν ωραία;


Εμένα αρέσκει μου. Έφκαλα την την πρωταπριλιά στην Πάφο, στο Ναυάγιο του Edro III τζιαι επειδή εν επεξεργασμένη προσεχτικά σε συγκεκριμένα σημεία, θέλω να σας δείξω το παρασκήνιο της δημιουργίας της!

Twisted Photography : Στο Ναυάγιο του Edro III [part 1]


Το ναυάγιο του Edro III βρίσκεται στην Πάφο, στην περιοχή Θαλασσινές Σπηλιές. Εκεί έβγαλα κάποιες αρκετά καλές φωτογραφίες την πρωταπριλιά. Η προσπάθεια μου συνεχίζει να είναι οι φωτογραφίες μου να χρειάζονται όσο το δυνατόν λιγότερη επεξεργασία και, αν είναι εφικτό, καθόλου επεξεργασία!

Από τις έξι φωτογραφίες που ακολουθούν, οι πρώτες τέσσερεις δεν έχουν επεξεργαστεί καθόλου, πέρα από το μέγεθος και την τοποθέτηση του watermark, δηλαδή τα χρώματα και όλες οι λεπτομέρειες τους εμφανίζονται όπως είχαν αποτυπωθεί εκείνη τη στιγμή στον αισθητήρα της φωτογραφικής μου!

Περιττό να πω ότι είμαι αρκετά ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα και περήφανος που τα παιχνίδια μου με τις ρυθμίσεις της φωτογραφικής με βοηθούν να γίνομαι όλο και καλύτερος!

Well, shit!

Αγαπητές, αγαπητοί.

Σήμερα εσυνέβη το εξής:



Προς: Ουφ!


Η αλήθκεια εν ότι απλά εγύρευκα αφορμή να postάρω τούντην εικόνα του
Bendmydick Grabyourass!

Twisted Photography : Μαργαρίτες

Όι, όι, έννεν για το (χ)άσμαν της αηδού Άντζελας που εννα σας πω. Σόρι.

Εν για μια φωτογραφία που έφκαλα προχτές. Η συγκεκριμένη φωτογραφία, μαζί με μερικές άλλες προχτεσινές, αλλά τζιαι ούλλες τες "καλές" μου, βρίσκονται στο twistedness13.tumblr.com

Προχτές, λοιπόν, ήμουν με άδεια. Εφόρτωσα την camera στο αυτοκίνητο τζιαι είπα να πάω όπου με φκάλει η στράτα. Επήα στα Καμπιά σε κάτι δρομούθκια που εν ήξερα καν ότι υπήρχαν, εκατηφόρισα προς ένα σημείο που εφαίνετουν τέλεια ακατοίκητο, ενώ στο τέλος είδα ότι λλίο πιο κάτω, μες στα βουνά τζιαι τα δεντρά τζιαι κάτι παλιές μάντρες που πλέον αποτελούνται από τρία μέτρα τοίχου μόνο τζιαι εν γεμάτες χόρτα ίσια με μένα στο ύψος, υπάρχει τζιαι μια περιποιημένη αίθουσα δεξιώσεων! Έφκαλα λλίες φωτογραφίες φκιορούθκια κ.λπ τζιαι μετά επήα στα Πέρα Ορεινής τζιαι ανακάλυψα το ξωκλησούιν του Αγ. Γεωργίου, ένα πολλά όμορφο, μικρό τζιαι πολλά συγυρισμένο εκκλησούι έξω που το χωρκό, πάνω σε ένα μονοπάτι της Φύσης.

Τηφλόννωμε! [5]

Η αρνητική διαφήμιση εξακολουθεί να είναι διαφήμιση τζιαι ίσως τούτο να θέλει η συγκεκριμένη εταιρεία, αλλά εγώ πρέπει να κάμω τζείνο που κάμνω σε έτσι περιπτώσεις.

Λοιπόν, πρόκειται για μια διαφήμιση της εταιρείας Platinum σε μιαν superboard της SuperAd, μες τον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Λευκωσίας, στα δεξιά μετά το ζυγιστικό σταθμό.

Οι πηγές μου λαλούν ότι κοστίζει 800 ευρά το μήνα τζιαι περιλαμβάνει 370 ευρά εκτύπωση τζιαι 170 ευρά εγκατάσταση τζιαι το υπόλοιπον εν ενοίκιο. Αν ανέλαβεν η Platinum την εκτύπωση, εννα της έκατσεν καμιάν 300ρκάν.

Τσιακκάροντας στη σελίδα της SuperAd όμως, θωρώ διαφορετικές πληροφορίες: οι συγκεκριμένες ταπέλλες έχουν μόνο το ενοίκιο 1025 ευρά, 350 η εκτύπωση τζιαι 170 η εγκατάσταση:


Τζιαι για να καταλάβουμεν για ήντα πράμα μιλούμε, πρόκειται για ένα πράμα που πριν εγκατασταθεί, θωρούν το, τσιακκάρουν το, ελέγχουν το, εγκρίνουν το: τα άτομα στο creative τμήμα (ένας, θκυο, πέντε, δέκα;), τα άτομα στο τυπογραφείο (ένας, θκυο, πέντε, δέκα;), οι υπεύθυνοι της διαφημιστικής, ο διαφημιζόμενος φυσικά, σε ούλλες τες φάσεις που πρέπει να του αρέσει τζιαι να διά το ΟΚ για να προχωρούν τα πράματα, ακόμα τζιαι οι τύποι με το ανυψωτικό που εννα παν να κάμουν την εγκατάσταση της ταπέλλας.

Τζιαι, φυσικά, τούντο πράμα, αφού περάσει τούτα ούλλα τα στάδια τζιαι τες εγκρίσεις, εννα τοποθετηθεί σε σημείο στο οποίο θα το μπορούν να το θωρούν χιλιάδες μάτια κάθε μέρα, κάθε ώρα.

I Am A Monster!

Πώς μπορώ πλέον να τζοιμηθώ, ξέροντας ότι κάπου πεθανίσκουν καρχαρίες για να έχω εγώ κάτι να αλείφω τον κώλο μου;;


The Ocean - Pelagial

Βουτιά. Από την επιφάνεια ως τα βάθη του θαλάσσιου ωκεανού. Από την επιφάνεια μέχρι τα βάθη της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης.

Οι The Ocean επιστρέφουν σε επίπεδα "Precambrian" όσον αφορά το concept και τη δική τους απόδοση, αλλά -κατ' εμέ- όσον αφορά και την ποιότητα, την ομορφιά, τη μοναδικότητα και το βάθος (pun intended) του αποτελέσματος.

"Pelagial". Ένας δίσκος που θα σε ταξιδέψει, θα σε πνίξει και θα σε απελευθερώσει. Θα σου δημιουργήσει συναισθήματα και σκέψεις και θα σου φέρει μνήμες. Ένας δίσκος που ακούγεται μονοκόμματος, αφού η αρχική σύλληψη τον ήθελε να είναι ένα instrumental κομμάτι 53 λεπτών. Τα φωνητικά προστέθηκαν αργότερα, όμως επειδή ο Robin Staps είναι σωστός καλλιτέχνης, ο δίσκος κυκλοφορεί περιέχοντας δύο δισκάκια, το ένα με την instrumental έκδοση και το άλλο με την εκδοχή που περιλαμβάνει τα φωνητικά.

Το "Pelagial" είναι ένας πανέμορφος δίσκος που, ενώ φωνάζει επιρροές από Tool, Mastodon, Neurosis, Disturbed, Meshuggah και άλλες που ίσως να μην αναγνώρισα, είναι ξεκάθαρα The Ocean ως το κόκαλο.

Κυκλοφόρησε τον Απρίλη του 2013 κι εγώ το έμαθα μόλις πριν από μια βδομάδα. Στενοχωρέθηκα διότι οι The Ocean είναι πολύ αγαπημένοι μου, αλλά και επειδή περίμενα πως και πως κάτι καινούργιο τους, μετά τα ψιλομέτρια "Anthropocentric" και "Heliocentric".

Όσοι αγαπούν το progressive, πρέπει να τον ακούσουν οπωσδήποτε. Όσοι δεν έχουν ακούσει The Ocean, επίσης. Όσοι νιώθουν πως το γούστο μου στη μουσική δεν είναι χάλια και με εμπιστεύονται, πατήστε το play πιο κάτω.

Ο TwistedTool είναι μαλάκας!!!!!!!!!!!!!!!!


Valentine's σήμερα και δε θα μπορούσα να βρω πιο κατάλληλη μέρα για να εκφράσω το μίσος μου προς τον TwistedTool, τον τύπο που διαχειρίζεται αυτό το blog, τον τύπο που με έχει καταχέσει και καταγράψει στα αρχίδ παλιά του τα παπούτσια! Είμαστε τέσσερα χρόνια μαζί τζιαι μόνο μια φορά αξιώθηκε να γιορτάσει την επέτειο μας όπως μου αξίζει! Μια φορά στα τέσσερα χρόνια, αν είναι δυνατόν!!

Όχι, τα λόγια που διαβάζετε δεν τα γράφει εκείνος. Και όχι, το blog του δεν έχει hackαριστεί από οποιονδήποτε. Ποιός τα γράφει, ρωτάς; Μα εγώ!

It's-a Me!


Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι.

Αγαπητοί συνταξιδιώτες των δρόμων.
Τζιαι συγκεκριμένα των κυπριακών δρόμων.
Τζιαι συγκεκριμένα του χάι γουέι.
Τζιαι συγκεκριμένα του χάι γουέι Λευκωσίας-Λεμεσού.
Τζιαι συγκεκριμένα το κομμάτι που την έξοδο/είσοδο Αγίας Βαρβάρας ως τη Λευκωσία, επειδή σε τζείνο κυκλοφορώ καθημερινά.

ScarJo

Εν είσαι καλά; Πονείς κάπου; Νιώθεις χάλια;
Πέρνα μέσα τζιαι..

Twisted Photography : Λάρνακα [1.2.14]

Ακολουθούν δείγματα από τις σημερινές φωτογραφίες μου στη Λάρνακα. Για τις υπόλοιπες, αλλά και παλιότερες, στο tumblr μου: twistedness13


A Twisted Book (?)


Αδέρφια μου, αλήτες, πουλιά,

γνώριμο είναι το font που διαβάζετε.

Είμαι ζωντανός τζιαι καλά στην υγεία, παρόλο που κανένας εν έμπηκεν στον κόπο να μας πέψει έναν email να δει άμπα τζιαι αποδημήσαμεν εις Μάστρον, να εισβάλει έσσω μας άμπα τζιαι είμαστεν λυμένοι μες το κρεβάτιν με έναν ποτσίν Nutella στο shέριν, να δώκει τη φωτογραφίαν μας στην αστυνομίαν τζιαι να μας δηλώσει χασιμιούς άμπα τζιαι απήγαγεν μας καμιά ανώμαλη οργάνωση. Ντάξει ρε, ξέρω πως εν είμαι τζιαι κανένας Ινβίχτος. Απλά έπρεπε να ιδιοτροπιάσω νάκκον.

Γιατί πετάσσουμαι τωρά, στα καλά καθούμενα, σαν είσαστεν στην ησυχία σας τζιαι ενοχλώ με την παρουσία μου;

Έχω το λόγο μου, ντα;