Isn't this where we came in?
Pink Floyd - Outside The Wall/In The Flesh?

Ρατσιστής (;)


Βιετναμέζες. Κινέζες, Φιλιππινέζες, Σρι-Λανκέζες.
Έρχονται για δουλειά στην Κύπρο. Μαθαίνουν Ελληνικά, μαθαίνουν να καταλαβαίνουν και την Κυπριακή και είναι χαμογελαστές και ευχάριστοι άνθρωποι.

Ρωσσίδες, Βουλγάρες, Ουκρανές, Πολωνές.
Έρχονται στην Κύπρο για δουλειά ή επειδή παντρεύτηκαν Κύπριο. Μιλούν μόνο Αγγλικά (κι αυτά καταχάλικα), απαιτούν από σένα να τους μιλάς στα Αγγλικά και είναι ξινές, μουτρωμένες και ιδιότροπες.

Πειράζει που συμπαθώ περισσότερο τις πρώτες;


α. Τα παρόντα δεδομένα είναι βασισμένα σε προσωπικές εμπειρίες του γράφοντος και αφορούν τη συντριπτική πλειοψηφία αυτών.
β. Όποιος πιάνει το νόημα της εικόνας στην αρχή, high-five.

Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων: Lost in Translation

Έτυχε σου να τυπώνεις κάτι τζιαι ο εκτυπωτής σου να σου δείχνει εμφανή σημάδια μίσους; Να μασά τες κόλλες; Να κάμνει γαργάρες με το μελάνι; Να σου φτύνει τες κόλλες με τόση δύναμη που να σου κόφκει τες φλέβες σου με paper cuts; Να σε καυλιάζει; Να πατάς το "print" τζιαι να σου φκάλλει πας την οθονούα του "MWAHAHAHAHAH";

Όι;

Μήπως σου έτυχε να προσπαθείς να τυπώσεις κάτι σχετικό με τη δουλειά σου ή το πρόγραμμα του σχολείου των κοπελλουθκιών σου ή ένα σκονάκι για το διαγώνισμα ή κάτι άλλον εντελώς αθώο τζιαι αντ' αυτού να θωρείς να τυπώνεται κάτι έτσι:

αλμυράς: 1η μουσική συνάντηση "στον Πάμπουλο"




Το πολιτιστικό και περιβαλλοντικό εργαστήρι αλμυράς και το κοινοτικό συμβούλιο Αγίας Βαρβάρας διοργανώνουν στις 27 Σεπτεμβρίου 2014 συναυλία με 3 συγκροτήματα που είναι ευρύτερα γνωστά στο Κυπριακό κοινό της έντεχνης και rock μουσικής.


1η μουσική συνάντηση “στον Πάμπουλο”

Σάββατο 19:00, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Αμφιθέατρο Αγίας Βαρβάρας, Λευκωσία




ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


Συγκροτήματα:
The Handmade Band
ODYSSEY
Parapera


Οι The Handmade είναι μια πενταμελής μπάντα. Τα μέλη της ασχολούνται χρόνια πολλά με τη μουσική και ποικιλοτρόπως. Ο Baret Bedelian (duke), είναι η ζεν μορφή της παρέας, ντράμερ, ποδηλάτης, Αρμένιος στην καταγωγή, και με πείρα στη μουσική από το 1970 και πιο πίσω. Ο Γιώργος Ευτυχίου εκτός από μπάσο, φτιάχνει εξαιρετικά σάντουιτς, hot dogs, και χάμπουργκερ. Στις πρόβες πίνει τσάι του βουνού και παίζει μουσική από το 1960. Ο Μανώλης Μαθιουδάκης, ο τρίτος της παρέας θα παίξει ηλεκτρική κιθάρα. Το μοναδικό του στυλ, αναγνωρίζεται παγκοσμίως εκτός από τον ίδιο. Η μετριοφροσύνη του αποτελεί πάντα την κατάρα του. Πίνει καφέδες με 4 κουτάλιες ζάχαρη και αγαπά τις χαλασμένες μηχανές. Όσο πιο χαλασμένες τόσο πιο τέλειες. Η Παυλίνα Κωνσταντοπούλου είναι η μυθική τραγουδοποιός, ερμηνεύτρια, που όλοι γνωρίζετε από τις ποικίλες εμφανίσεις της στα πολύχρωμα πάλκα. Γράφει τραγούδια λυπητερά και τα ερμηνεύει με πάθος. Απολύτως ορθόφωνη και ανορθόδοξα ορθόξη, είναι και το πιο πολυάσχολο μέλος του συγκροτήματος. Τέλος ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος, ροκανίζει μια κιθάρα, γράφει και ερμηνεύει τα ανάρμοστα ανερμήνευτα τραγούδια του με στυλ προσωπικό και αναρμονικό. Το τελικό συνολικό αποτέλεσμα δεν περιγράφεται. Οι μουσικολόγοι μας γυρνάνε την πλάτη, οι εταιρείες δίσκων μας μποϊκοτάρουν επιμελώς, και οι μουσικές σκηνές μας αγνοούν. Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο εμείς συνεχίζουμε να τραγουδάμε παντού και όπου μας κάνει κέφι. Στο μπάνιο, στη γειτονιά, στο αεροδρόμιο, στο βουνό και στη θάλασσα. Ερασιτέχνες με τη βαθύτατη έννοια του όρου, και φιλικοί με κάθε είδος μουσικής παιδείας όσο αυτή εμπεριέχει το στοιχείο μιας εξελικτικής αποδόμησης.

Δημήτρης Κωνσταντόπουλος: κλασική κιθάρα, τραγούδι, συνθέσεις.
Μάνος Μαθιουδάκης: ηλεκτρική κιθάρα
Baret Bedelian (Duke): drums
Γιώργος Ευτυχίου: μπάσο
Παυλίνα Κωνσταντοπούλου: τραγούδι

ODYSSEY

Οι ODYSSEY δημιουργήθηκαν στο Brighton της Αγγλίας τα τέλη του 1969. Άρχισαν να δίνουν έμφαση στις φωνητικές αρμονίες και το σμίξιμο αυτού του στοιχείου με τη ροκ μουσική ήταν κάτι το οποίο λίγες μπάντες έκαναν εκείνη την εποχή. Τώρα, δεκαετίες αργότερα επαναπατρισμένοι στην Κύπρο, και με μια μεγάλη ανάπαυλα από τη μουσική για 35 χρόνια, επιστρέφουν σαν ένα πιο ακουστικό σχήμα. Το ρεπερτόριό τους εστιάζει σε κομμάτια των δεκαετιών του 60 και 70 κυρίως, τα οποία περιλαμβάνουν τριφωνίες. Παίζουν κυρίως κομμάτια από τους Crosby, Stills and Nash όπως επίσης τους America, The Everly Brothers και τους The Eagles, Stix, Simon & Garfunkel, Bee Gees κ.ά.

Γιώργος Ευτυχίου: μπάσο, κιθάρα και φωνητικά
Στάθης Λαζαρίδης: drums
Φίλιππος ντε Καστάν: κιθάρα

Parapera

Ήταν ένας Γερμανός, ένας Σκωτσέζος, ένας Ουαλός κι ένας Κύπριος και βρέθηκαν στα Πέρα. Έκαναν περιπάτους στον ποταμό, ποδηλάτησαν κάτω από το φεγγάρι και ήπιαν μπύρες σε εσωτερικές αυλές. Χάθηκαν στην μετάφραση, βρέθηκαν, προχώρησαν παραπέρα και άρχισαν να παίζουν μαζί.
Ο Γιώργος Βλάμης κιθάρα και τραγούδι, ο Roger Heinrich cajon και κρουστά, ο Jim Themis μπάσο και κιθάρα. Ο Mark Hellicar αφηγείται: ιστορίες των τραγουδιών και ιστορίες δικές του.
Παίζουν τραγούδια που τους αρέσουν προσαρμόζοντάς τα στο δικό τους ήχο. Είναι η πρώτη τους εμφάνιση ως Parapera και είναι πολύ χαρούμενοι γι αυτό. Συμμετέχει φιλικά ο Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης στο βιολί και στην τρομπέτα.

Γιώργος Βλάμης: κιθάρα και τραγούδι
Roger Heinrich: cajon και κρουστά
Jim Themis: μπάσο και κιθάρα
Mark Hellicar: αφηγείται ιστορίες των τραγουδιών και ιστορίες δικές του
Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης: στο βιολί και στην τρομπέτα (φιλική συμμετοχή)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Χορηγοί:
*Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού
* Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίας Βαρβάρας
* Αλλαντικά Snack
* Φάρμα αδελφών Παπαπέτρου Λτδ
* Αρτοποιεία Θημωνιά
* Α/φοι Λανίτη

Υποστηρικτές:
* Sound Planet
* Cosmari Printers LTD

Για περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδa: http://almyras.blogspot.com/, http://www.facebook.com/groups/almyras/

email: almyras.ngo@gmail.com

τηλέφωνα επικοινωνίας: Μαρίνος 99365774, Νίκος 99560017


[αναδημοσίευση από τον αλμυρά]

Αναλαφρότητα

--Το πιο κάτω κείμενο να διαβαστεί ως απαντητικό, όγδοo σχόλιο μετά το σχόλιο του Triolouθκιού στο "Βάρος"--


Καταρχάς, το παρόν post, όπως σωστά επεσήμανεν και η Έλι, εν "μεταξύ σοβαρού και αστείου" και "kind of a joke post".
Το παρόν post εγράφτηκεν για σκοπούς αυτοειρωνίας και αυτοσαρκασμού.
Το παρόν post εγράφτηκεν διότι ελοάρκαζα να γράψω κάτι σαν συνέχεια της Ανθρωποθυσίας (τζιαι μάλλον εννα το κάμω, αν όι αύριο, πιο μετά).
Το παρόν post εγράφτηκεν διότι ελοάρκαζα τη Δευτέρα να αναρτήσω κάτι όντως πιο ελαφρύ.
Το παρόν post ήταν ένα "προσεχώς" και μια γλώσσα έξω προς εμένα.
Το παρόν post ήταν και σχετικά ρητορικοειρωνικό.

Όπως και να'χει.

Εκλαφτήκαμεν νάκκον τζιαι επιάσαμεν κάμποσα σχόλια, από τα οποία περίπου 0 (μηδέν) ήταν άχρηστα. Σας ευχαριστώ για τα σχόλια.

Καταρχάς (ξανά, UMAD BRO?!?), μην ξεχνάτε ότι εγώ έγραψα το παρόν post. Εγώ που, κυρίως λόγω έλλειψης χρόνου στο 99% των περιπτώσεων, όσον τζιαι προλαβαίνω να θκιαβάζω τι βάλλουν οι αγαπημένοι μου bloggers τζιαι πολλά σπάνια σχολιάζω (για τον ίδιο, συνήθως, λόγο).
Εγώ έγραψα το παρόν post. Εγώ που, κυρίως λόγω έλλειψης χρόνου, βάλλω πλέον το πολλύν 4-6 αναρτήσεις το μήνα στο blog μου - κάτι που με στενοχωρεί αφάνταστα.

Εγώ, λοιπόν, που είμαι τούτος που ξέρετε τζιαι που έγραψα το παρόν post, θωρώντας με πόσο συχνά σχολιάζω ο ίδιος σε bloggers που αγαπώ (επαναλαμβάνω το ρήμα, διότι ισχύει) τζιαι θωρώντας πόσο αραιά ασχολούμαι δημιουργικά με το δικό μου blog, του οποίου η επισκεψιμότητα έππεσεν πάρα πολλά (απόλυτα φυσιολογικόν αποτέλεσμα, καμιά διαφωνία ή παράπονο) (άσχετα με το τι λαλεί ο νεοσύλλεχτος Πανικκάς, που εν ήταν πιο παλιά δαμέσα - Panic, respect!), πώς μπορώ να ζητώ σχόλια ως να ήταν υποχρέωση του αναγνώστη να σχολιάσει;
Όσοι το ενομίσετε τούτο, κάμνετε λάθος.
Το meme που έβαλα που κάτω, αλλά τζιαι η απάντηση στον Πανίκκον (η οποία εγράφτηκεν εν μέσω χτυπημάτων νύστας), ήταν παραπάνω ως παράπονο, αλλά πάλαι όι με την ακριβή σημασία της λέξης. Ελπίζω να καταλαβαίνετε πώς το εννοώ.

Από κει και πέρα.

Βάρος

Ώστε η Ανθρωποθυσία στη Σελήνη ήταν πολλά βαριά για τα στομάχια σας..
Ντάξει μάνα μου.
Τη Δευτέρα εννα έχουμε κάτι πιο ελαφρύ.

Έρωτας

Προχτές επήα περίπατο στα Σιελιόνια μετά που πάρα πολλύν τζιαιρό. Το ποταμούιν ήταν κατάξερο, αλλά ελπίζω πως με τα πρώτα νερά θα επανέλθει στες παλιές του δόξες. Επήα τροχάδην τζιαι έκαμα το διάλειμμα μου να ξεκουραστώ στην κοίτη του ποταμού, περιτριγυρισμένος που δεντρά τζιαι θάμνους τζιαι μυρωθκιές τζιαι ήχους της Φύσης. Μια ομορφκιά.

Ήρτεν στο νου μου η γιαγιά μου. Η γιαγιά μου αγαπά πολλά τη Φύση. Τα δέντρα τζιαι τα φκιόρα που έσιει σπίτι της χαϊδεύκει τα τζιαι μιλά τους σα να τζιαι εν αγγονούθκια της -το ίδιον κάμνει τζιαι με το Βλάκα- τζιαι όποτε πάει καμιά βόλτα μες στα βουνά, πάντα κόφκει λουλλουδάκια τζιαι φυλλούθκια τζιαι φέρνει τα τζιαι βάλλει τα μες στο βαζούιν, για να έσιει τες μυρωθκιές σπίτι της. Η γιαγιά μου έκαμεν τελευταίως μιαν επέμβαση στο ένα της μάτι τζιαι που τότε φοάται να φκει έξω για πολλήν ώρα, για να μεν κινδυνέψει που καμιάν μόλυνση κ.λπ.

Επίσης, η γιαγιά μου εν το πλάσμαν που αγαπώ πιο πολλά στον κόσμο.

Βοηθήστε με για την πρώτη μου φορά

Όταν εννα κάμεις κάτι για πρώτη φορά, εν παίζει ρόλο ούτε η ηλικία στην οποία βρίσκεσαι, ούτε το πόσον απλό θεωρείται που τους υπόλοιπους το συγκεκριμένο θέμα: εννοείται ότι εννα σου φανεί τεράστιο ζήτημα, εννοείται ότι εννα χρειαστεί να το σκεφτείς σοβαρά τζιαι διεξοδικά, εννοείται ότι εννα πάρεις μιαν κοσμοϊστορικά μεγάλην απόφαση για τον εαυτό σου τζιαι εννοείται ότι που τη στιγμή που το αποφασίσεις εννα είσαι σιεσμένος ώσπου να το κάμεις τζιαι να τελειώσει!

Η Έλι, που το ξανάκαμεν πιο παλιά, έσιει θκυο χρόνια σχεδόν που προσπαθεί να με πείσει να το κάμω τζιαι γω. Μιλά μου για το πόσον ωραία εμπειρία είναι, για το πόσον όμορφα νιώθεις κατά τη διάρκεια, πόσο χαλαρώνεις άμα σε χαϊδεύκει ο άλλος, πόσο χρήσιμο είναι τζιαι για το σώμα, πόσον αναζωογονείσαι τζιαι νιώθεις ολόφρεσκος μόλις τελειώσει. Εν τόσο έντονη η αίσθηση, λαλεί, που σίουρα φεύκουν σου τζιαι βογκητά απόλαυσης, νιώθεις διέγερση σε διάφορα σημεία του κορμιού σου, εκκρίνονται ορμόνες τζιαι γενικότερα στο τέλος νιώθεις μιαν ικανοποίηση σε ούλλη σου την ύπαρξη.