However far away, I will always love you.. However long I stay, I will always love you.. Whatever words I say, I will always love you..
The Cure - Lovesong

Jethro Tull - Jack-A-Lynn

Cold aeroplanes, slow boats, warm trains
remind me of Jack-A-Lynn.
Lush hotels and pretty girls
won't cheer the misty mood I'm in.
Silly, sad, I've never had to write this before,
oh, Jack-A-Lynn.

Funny how long nights allow
thoughts of Jack-A-Lynn.
When phantoms tread around my bed
to offer restless dreams they bring.
And it's just the time and place to find
a sad song to play for Jack-A-Lynn.

Magpies that shriek, old boots that leak
call me to Jack-A-Lynn.
Coal-black cats in policeman's hats
nosing where the mice have been.
And the long miaow's beginning now
and I'm far, far from home and Jack-A-Lynn.
Jack, Jack-A-Lynn
Jack, Jack-A-Lynn
Jack, Jack-A-Lynn
Jack, Jack-A-Lynn

Major κόλλημα

Do you recall, not long ago
We would walk on the sidewalk
Innocent, remember?
All we did was care for each other

But the night was warm
We were bold and young
All around the wind blows
We would only hold on to let go

[Chorus x2:]
Blow a kiss, fire a gun
We need someone to lean on
Blow a kiss, fire a gun
All we need is somebody to lean on

What will we do when we get old?
Will we walk down the same road?
Will you be there by my side?
Standing strong as the waves roll over

When the nights are long
Longing for you to come home
All around the wind blows
We would only hold on to let go

[Chorus x2:]
Blow a kiss, fire a gun
We need someone to lean on
Blow a kiss, fire a gun
All we need is somebody to lean on

All we need is somebody to lean on
All we need is somebody to lean on
Lean on, lean on, lean on, lean on...

[Chorus x2:]
Blow a kiss, fire a gun
We need someone to lean on
Blow a kiss, fire a gun
All we need is somebody to lean on

Dream Theater- Space-Dye Vest

Falling through pages of Martens on angels
Feeling my heart pull west
I saw the future dressed as a stranger
love in a space-dye vest

Love is an act of blood and I'm bleeding
a pool in the shape of a heart
Beauty projection in the reflection
Always the worst way to start

[Sample is Julian Sands from the film "A Room With A View".]
"But he's the sort who can't know
anyone intimately, least of all a
woman. He doesn't know what a woman
is. He wants you for a possession,
something to look at like a painting or an ivory box.
Something to own and to display. He doesn't want you to be real,
or to think or to live. He doesn't love you, but I love you.
I want you to have your own thoughts and ideas and
feelings, even when
I hold you in my arms. It's our last chance... It's our
last chance..."

Now that you're gone I'm trying to take it
Learning to swallow the rage
Found a new girl I think we can make it
as long as she stays on the page

This is not how I want it to end
And I'll never be open again

[Sample from "The Trouble With Evan", from the Canadian series "The Fifth Estate".]
"...I was gonna move out...ummm...get,
get a job, get my own place, ummm,
but... I go into the mall where I
want to work and they tell me, I'm,
I was too young..."

[Sample is Jim Hill from a news commentary about the OJ Simpson freeway chase.]
"Some people, gave advice before,
about facing the facts, about
facing reality. And this is, this
without a doubt, is his biggest
challenge ever. He's going to have to face it.
You're gonna have to try, he's gonna to have to try and,
uh, and, and, and get some help here. I mean no one can
say they know how he feels."

[Sample from the Conan O'Brien show.]
"That, so they say that, in ya know
like, Houston or something, you'd
say it's a hundred and eighty degrees,
but it's a dry heat.
In Houston they say that?
Oh, maybe not. I'm all mixed up.
Dry until they hit the swimming pool."

[Sample from "The Trouble With Evan", from the Canadian series "The Fifth Estate".]
"...I get up with the sun... Listen.
You have your own room to sleep in,
I don't care what you do. I don't
care when. That door gets locked,
that door gets locked at night by nine o'clock.
If you're not in this house by nine o'clock, then you'd
better find some
place to sleep. Because you're not going to be a bum in
this house.
Supper is ready..."

There's no one to take my blame
if they wanted to
There's nothing to keep me sane
and it's all the same to you
There's nowhere to set my aim
so I'm everywhere
Never come near me again
do you really think I need you

I'll never be open again, I could never be open again.
I'll never be open again, I could never be open again.

And I'll smile and I'll learn to pretend
And I'll never be open again
And I'll have no more dreams to defend
And I'll never be open again

[Awake - 1994]


Δράττομαι της ευκαιρίας να σας ενημερώσω έτσι στο γρήγορο ότι η δημιουργία και έκδοση του βιβλίου μου έχουν δρομολογηθεί για το κοντινό σχετικά μέλλον.

Ο λόγος που σας γράφω σήμερα, τώρα, όμως, είναι άλλος.

Σήμερα πήρα τους δρόμους από Λευκωσία με αρχικό προορισμό τη Λεμεσό και τελικά κατέληξα στη Λάρνακα, έχοντας μαζί μου αντίγραφο των κειμένων, για να πάρω τις τελικές αποφάσεις για το τι και πώς θα μπει στο βιβλίο.

Ηρθα στις Φοινικούδες και περιπλανήθηκα χωρίς να ξέρω πού πήγαινα, μέχρι να βρω κάποιον τόπο που να με εμπνεύσει να κάτσω και να ασχοληθώ με την πνευματική διαδικασία που απαιτείται για το βιβλίο μου

Εκατσα σε ένα καφέ, παρήγγειλα ένα κέικ και όλα πήγαιναν τέλεια για τα πρώτα πέντε λεπτά. Στα πέντε λεπτά πήρα το κινητό και σας γράφω αυτά.

Γιατί; ρωτά κάποιος.
Τι μπορεί να συνέβη πέντε λεπτά αργότερα; προσπαθεί να καταλάβει κάποιος άλλος.

Εκεί, αγαπητοί και αγαπητές, που άνοιξα τα χαρτιά μου και γεμάτος έμπνευση, δημιουργικότητα και όρεξη για πνευματικό μόχθο, άνοιξε η πόρτα.

Και, φυσικά, το άνοιγμα μιας πόρτας δεν είναι ικανό να οδηγήσει σε ανάρτηση μέσω κινητού τόσο αστραπιαία, αν δεν ακολουθήθηκε από κάτι άλλο

Με το άνοιγμα της πόρτας, λοιπόν, μέσα στο καφέ μπήκαν ο εθνικός μας τραγουδιστής και ο εθνικός μας τραγουδοποιός. 

Αντιλαμβάνεστε ότι ο κεραυνός που με χτύπησε μόλις αντίκρισα δύο τέτοια τέρατα της Τέχνης, με κατέστησε κυριολεκτικά ανίκανο να ασχοληθώ με αυτό που ανάξια και προσβλητικά προς την Τέχνη θέλω να αποκαλώ "βιβλίο". Ενιωσα μόνο την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας αυτή τη στιγμή εθνικής υπερηφάνειας και προσωπικής αναξιότητας που ένιωσα.

Σας αφήνω με ένα ντοκουμέντο για να πειστεί και ο πιο δύσπιστος από εσάς.

Tool - Schism

I know the pieces fit 'cause I watched them fall away.
Mildewed and smoldering. Fundamental differing.
Pure intention juxtaposed will set two lovers souls in motion
Disintegrating as it goes testing our communication
The light that fueled our fire then has burned a hole between us so
We cannot seem to reach an end crippling our communication.

I know the pieces fit 'cause I watched them tumble down
No fault, none to blame, it doesn't mean I don't desire to
Point the finger, blame the other, watch the temple topple over.
To bring the pieces back together, rediscover communication

The poetry that comes from the squaring off between,
And the circling is worth it.
Finding beauty in the dissonance.

There was a time that the pieces fit, but I watched them fall away.
Mildewed and smoldering, strangled by our coveting
I've done the math enough to know the dangers of our second guessing.
Doomed to crumble unless we grow, and strengthen our communication.

Cold silence
has a tendency
to atrophy any
sense of compassion
between supposed lovers,
between supposed brothers,

I know the pieces fit.
[Lateralus - 2001]

Πρώτη Σεπτεμβρίου



Κι αφού κατάλαβε πως δε μπορούσε να περιορίσει αυτήν τη σκέψη μοναχά εντός των τειχών του νου του, την έστειλε προς τα έξω με μια φοβερή κραυγή κατευθείαν από την καρδιά του· μια κατάρα τόσο ειλικρινή, που έφερε άμεσο αποτέλεσμα.

"Καταραμένος ο φταίχτης! Θάνατος! Να πεθάνει αυτός που με κατάντησε έτσι! Να πεθάνει τώρα αυτός που με οδήγησε σε αυτήν την κατάντεια στη ζωή μου. Τριάντα χρονών, να δουλεύω μέρα-νύχτα, κάθε μέρα, για ένα μισθό που μόλις που με κρατά στη ζωή. Να με εκμεταλλεύονται και να μη μπορώ να αντιδράσω, από φόβο μη χάσω αυτήν τη δουλειά. Αυτήν τη δουλειά που με θέλουν να θεοποιώ και να είμαι ευγνώμων που έχω. Που η κοινωνία θέλει να χαίρομαι που την έχω. Να πεθάνει αυτός που με έφερε σε αυτήν τη θέση: να φτάνω στα όρια της υπομονής και της αντοχής μου και να διασχίζω μπρος-πίσω καθημερινά τα σύνορα μεταξύ λογικής και παράνοιας και να πρέπει να τα παίρνω όλ' αυτά σαν φυσιολογικά και το μόνο παράλογο να είναι η σκέψη να παρατήσω αυτήν τη δουλειά. Αυτήν τη δουλειά που δε μου αφήνει χρόνο να δω τους φίλους και την οικογένειά μου, να παίξω ξέγνοιαστα με το γάτο μου, να κάνω κάτι για μένα-μια βόλτα για φωτογραφίες, μια ζωγραφιά, ένα κείμενο, να διαβάσω ένα βιβλίο, να γυμναστώ. Αυτήν την κωλοδουλειά που μου απαγορεύει ρητώς να περάσω τα Χριστούγεννα και το Πάσχα με την οικογένειά μου, να έχω ελεύθερες μέρες το καλοκαίρι για διακοπές. Να πεθάνει τώρα αυτός που με υποχρεώνει να παραμένω σ' αυτήν τη δουλειά που η κοινωνία θεωρεί ότι πρέπει να μου είναι αρκετή και να μου περισσεύει κιόλας. Αυτήν τη δουλειά που μου γαμά την ψυχολογία, καταστρέφει την αυτοεκτίμηση και μηδενίζει τον αυτοσεβασμό μου, κατακρεουργώντας έτσι και την οποιαδήποτε πιθανότητα εύρυθμης λειτουργίας στην προσωπική μου ζωή. Καταραμένος να είσαι! Να πεθάνεις τώρα, εσύ που είσαι ο υπαίτιος για την τεράστιά μου δυστυχία", ούρλιαξε κι αμέσως έγειρε νεκρός, ο μέχρι τότε υγιέστατος νέος.

Reference Point

Παρακαλώ όσους διαβάσουν αυτήν την ανάρτηση να λάβουν μέρος σε μιαν έρευνα που αποτελείται από την εξής μίαν ερώτηση:

Χρησιμοποιώντας έναν αριθμό από το 1 μέχρι και το 13, περιγράψετε πόσο άνετα και καλά και όμορφα και χαρούμενοι νιώθετε σήμερα με τον καιρό, Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015.

1 : Μόλις που ΔΕΝ πέθανα, fuck my shist!! 
13. Μακάρι ΟΛΕΣ οι μέρες της ζωής μου να ήταν σαν τη σημερινή, fuckin' amazeballs!!

Παρακαλώ, feel free να προσθέσετε περιγραφές στους αριθμούς που θα χρησιμοποιήσετε, αλλά και να περιγράψετε με λεπτομέρειες τη μέρα σας!

Terms and Conditions: Συμμετέχοντας σε αυτήν την έρευνα δίνετε το δικαίωμα στον TwistedTool να χρησιμοποιήσει τις απαντήσεις σας εναντίον σας οποιαδήποτε χειμωνιάτικη μέρα δηλώσετε ότι πεθυμήσατε το καλοκαίρι!

The Waterboys - The Pan Within [Live]

Come with me
on a journey beneath the skin
Come with me
on a journey under the skin
We will look together
for the Pan within

Close your eyes
breathe slow we'll begin
Close your eyes
breathe slow and we will begin
To look together
for the Pan within

swing your hips
loose your head, and let it spin
Swing your hips
loose you head, and let it spin
And we will look together
for the Pan within

Close your eyes
breathe slow and we will begin
Close your eyes
breathe slow and we will begin
To look together
for the Pan within

Put your face in my window
breathe a night full of treasures
The wind is delicious
sweet and wild with the promise of pleasure
The stars are alive
and nights like these
Were born to be
sanctified by you and me
Lovers, thieves, fools and pretenders
and all we gotta do is surrender

Come with me
on a journey under the skin
Come with me
on a journey under the skin
And we will look together
for the Pan within
When to be with you
is not a sin
When to be with you, oh just to be with you
is not a sin
We will look together
for the Pan within

[This Is The Sea - 1985]

Fuck This Shit

Οι στιγμές που ξεχειλίζεις
από δημιουργικότητα και έμπνευση,
όμως πρέπει να κοιμηθείς
για να είσαι φρέσκος
στη γαμωδουλειά το πρωί.


Γεια σου, Αρχηγέ μου!

Κάθε φορά:

Πάω στον παππού, που, αν δεν τζοιμάται στο δωμάτιο τους, με τη μάσκα του οξυγόνου του, κάθεται στην καρέκλα του με τα οξυγόνα του μες στη μούττη τζιαι κάμνουμεν την ττόκκα μας. Φιλιούμαστεν δεξιά-αριστερά. Χαϊδεύκω του τα μαλλιά του τζιαι κάμνει πως δυσανασχετεί.
-Γεια σου, Αρχηγέ μου.
-Στο καλόν, αρχηγέ μου.

Μετά πάω στη γιαγιά. Μεγάλη, σφιχτή αγκαλιά ώσπου να ξισιειλίσει η αγάπη. Κάμποσα φιλιά. Στεκούμαστεν στην πόρτα κανένα πεντάλεπτο. Αγάπες τζιαι ευτζιές τζιαι χαιρετίσματα σε ούλλους τζιαι να προσέχετε τζιαι σκέφτουμαι σας τζιαι η Παναγία μαζί σου γιε μου.
-Γεια σου, γιαγιάκκα μου.
-Στο καλό τζιαι η Παναγία μαζί σου, γιε μου.

Κατεβαίνω τα σκαλιά. Πάω να φύω τζιαι ξαναγυρίζω πίσω.
-Γεια σου, Αρχηγέ μου!
-Στο καλόν είπαμεεεεεν, τάχα ενοχλημένος.

Πάω δίπλα, στην αυλή μας, μπαίνω στο αυτοκίνητο. Ξεκινώ τζιαι φεύκοντας περνώ μπροστά που την αυλή τους. Η γιαγιά στην πόρτα να με ποσιαιρετά με τα χέρια ίσια πάνω τζιαι εγώ σιαιρετώ την μέσα που το αυτοκίνητο χαμογελαστός.


Ο παππούς εν ήταν στην καρέκλα του. Εκάθουνταν άλλοι, θείοι τζιαι συγγενείς τζιαι φίλοι.

Επήα στη γιαγιά. Πρησμένα μμάθκια, ολοκόκκινα. Ολόασπρη. Η ανάσα της εμύριζεν άσχημα. Σχεδόν 36 ώρες θεονήστικη. Μεγάλη αγκαλιά τζιαι φιλιά. Εχαΐδεψα της τα μαλλιά της.
-Αγαπώ σε, εψιθύρισα της μες το αυτί.
-Τζιαι γιω, γιε μου, προσπαθώντας να μεν κλάψει τζι' άλλο μπροστά στον κόσμο.

Εξαναγύρισα προς την καρέκλα του παππού. Εν ήταν τζιαμαί. Επήα στο δωμάτιο τους. Το κρεβάτι στρωμένο.
-Ας εν τζιαι με τη μάσκα ρε Αρχηγέ μου..

Έκατσα στη γωνιά, στα σκοτεινά τζιαι έκλαψα. Ήρτεν η αρφή μου που με γύρευκεν. Αγκάλιασε με. Έμεινα ξανά λλίο μόνος μου. Εσκούπισα τα μμάθκια μου τζιαι επήα ποτζεί.

-Γεια σου, γιαγιάκκα μου.
-Στο καλό τζιαι η Παναγία μαζί σου, γιε μου.

Εν εξαναγύρισα να γυρέψω τον παππού.

Επήα στο αυτοκίνητο. Εν έφκηκε στην πόρτα να με ποσιαιρετήσει η γιαγιά. Πρώτη φορά μετά που πόσα χρόνια.. Δικαιούται.

Γεια σου, Αρχηγέ μου!

Η όμορφη

Έτυχε σου να περπατάς στο δρόμο τζιαι να βλέπεις από μακριά στα δεξιά σου μιαν πανέμορφη ύπαρξη, κάποιαν που βλέπεις σχεδόν καθημερινά στο ίδιο σημείο, κάποιας της οποίας την ομορφιά θαυμάζεις τζιαι εκτιμάς τζιαι σχεδόν ερωτεύκεσαι την κάθε φορά που την θωρείς;

Τζιαι έτυχε σου όπως περπατάς τζιαι προχωράς προς το μέρος της τζιαι κοντεύκεις της, να μεινίσκεις να την θωρείς όπως τον χάχα τζιαι μόλις περνάς που δίπλα της να χτυπά η καρκιά σου δυνατά τζιαι μετά που λλία δευτερόλεπτα, ο αέρας που ετράβησες που πάνω της με την κίνηση σου να φέρνει στα ρουθούνια σου το άρωμα της τζιαι να σου φέρνει μνήμες των παιδικών σου χρόνων τζιαι να ζαλίζεσαι που την πιο γλυτζιά μέθη;

Πέντε χρόνια

Την τελευταία μέρα του φετινού Γενάρη συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια από τη μοναχική εκείνη νύχτα που γέννησα το παρόν blog. Σήμερα, δηλαδή, διανύουμε ήδη τον έκτο χρόνο ύπαρξης του!