However far away, I will always love you.. However long I stay, I will always love you.. Whatever words I say, I will always love you..
The Cure - Lovesong

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου στις 19.00, στη Λάρνακα!

Αυτό το Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου, στις 19.00, θα είμαστε μαζί με τέσσερις αγαπημένες φίλες-συγγραφείς στη Λάρνακα, στο Tree Of Life, για να παρουσιάσουμε ο ένας τα βιβλία του άλλου και να συζητήσουμε με τους παρευρισκόμενους σε μια παρεΐστικη μάζωξη, συνοδεία τσιμπημάτων και ποτακίων!

Κοπιάστε να τα πούμε!


Και η αφίσα μας!:


Ξύπνημα

(το πιο κάτω ποίημα γράφτηκε για έναν πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης, στον οποίο, τελικά, αποφάσισα να στείλω κάτι άλλο)

Προσπάθησε το πρωί
να ξυπνήσεις ευτυχισμένος.

Ν' ανοίξεις τα μάτια χαρούμενος
για τη μέρα που σε καρτερεί.

Να θυμηθείς με χαμόγελο
τη μέρα που αποχαιρέτησες.

Να νιώσεις στα βάθη σου
της νύχτας τη δράση,
του ύπνου την επήρεια,
τ' ονείρου την ενέργεια·
τις ιαματικές.

Άσε τις τύψεις, τις ενοχές,
τα 'έπρεπε', τα 'αν',
τα τελειωμένα και τ' αδιόρθωτα,
άσε το 'κάποτε', το 'πριν'·
άσ' τα στο κρεβάτι
και σήκω,

εαυτέ μου.

Shriek

So I sat myself down
and thought about it.
Brooded over it
with bottles of red wine.
Contemplated about it,
drinking barrels of beer.
Pondered the matter
the hardest my feeble mind managed.
Reflected upon it
in great angst.

 Picked through all the details,
memories and experiences,
feelings and deeds,
decisions and desires.

One conclusion. A single outcome.
The only closure to my meditation
flooded my existence,
just as the sweat on my forehead
began turning bloody red.

And it was this;

that everything I ever loved,
everything that ever mattered to me,
everything that ever had the power to change me,
everything that ever managed to make me feel loved,
everything I ever wanted to have in my life
everything lost that I now mourn about;
EVERYTHING,
everything begins with an "e".

[11.10.2017]

Decision

For all I know, I'm alive today.
Luckier than millions of humans
who didn't make it this far.
Alive; at this exact moment.
The next? Who knows.

You say I must seize the day.
Take risks and fight.
Be positive and hope for the best.
Stay strong and never give up.
Take my chances.
Be patient and humble.
Chase my desires.

You say
I must enjoy myself
and celebrate life.

Oh,
for all I know,
I can,
if I simply choose to,
in the exact next moment,
join those aforementioned millions.

[8.10.2017]

Κλάμα [β']

Στο δρόμο σήμερα
προσπάθησα να θυμηθώ
πότε ήταν η τελευταία μέρα
που δεν έκλαψα.

Δεν τα κατάφερα
και χαμογέλασα απογοητευμένος.

Και,
χαμογελώντας,
θυμήθηκα όλους τους λόγους
που έχω για να κλάψω.

Αμέσως,
χωρίς προσπάθεια,
ήρθαν στο νου μου
εικόνες
από όλα εκείνα που συνέβησαν,
όλα όσα έκανα
κι όλα όσα δεν έκανα,
που αξίζουν το κλάμα μου.

Κι όσο κι αν το ήθελα,
δάκρυ δεν κύλησε από τα στερεμένα μάτια μου.


~
Σημ.: Το πρώτο "Κλάμα" γράφτηκε στις 13 Μαρτίου 2014 και βρίσκεται στο βιβλίο μου, "Αποκυήματα" - (facebook).

Πώς να σ' αγκαλιάσω;

Μα πώς να σ' αγκαλιάσω,
που, αν το κάνω,
θέλω να είναι το τελευταίο που κάνω στη ζωή μου;

Πώς να σ' αγκαλιάσω,
χωρίς τα δάκρυά μου να πνίξουν όλο τον κόσμο γύρω μας;

Πώς να σ' αγκαλιάσω,
χωρίς να ξημερωθώ,
ψιθυρίζοντάς σου τα "σ'αγαπώ" που τόσον καιρό κρατώ μέσα μου;

Πώς να σ' αγκαλιάσω,
χωρίς να σου σιγοτραγουδήσω
όλα εκείνα τα τραγούδια που καθημερινά σε θυμίζουν;

Πώς να σ' αγκαλιάσω,
καταπιέζοντας το ουρλιαχτό
που λέει πως είσαι ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο;

Πώς να σ' αγκαλιάσω,
ώστε να μεταγγίσω στο αίμα σου
τις συγγνώμες που σου λέω ερήμην σου;

Πώς να σ' αγκαλιάσω-
με πόσο απύθμενη ένταση-
ώστε να γίνουμε ένα -ξανά- για πάντα;


Κι αν σαν τρελός χρειάζομαι,
και θέλω μιαν αγκαλιά σου,
να νιώσω άνθρωπος σωστός
και λογικός -φαντάσου-
κι ας σ' έχω απέναντι ακριβώς
και στέκομαι μπροστά σου
κι ας παν στο τέλος κάπου εδώ
όλες οι αντοχές μου,
ν' ανοίξω τα χέρια μου απλώς,
να σ'αγκαλιάσω πες μου πώς·
πώς να σ' αγκαλιάσω πες μου.

The Cure - Lovesong


Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am home again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am whole again

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am young again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am fun again

However far away
I will always love you
However long I stay
I will always love you
Whatever words I say
I will always love you
I will always love you

(Fly me to the moon)

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am free again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am clean again

However far away
I will always love you
However long I stay
I will always love you
Whatever words I say
I will always love you
I will always love you

[Disintegration - 1989]

Πήχυς

Έθεσες τον πήχυ τόσο ψηλά,
που η αμέσως επόμενη
περνά από κάτω
όρθια,
με τακούνια,
με τεντωμένα χέρια προς τα πάνω,
χωρίς καν να τον πλησιάζει.

Το Κενό που Άφησες στην Καρδιά μου

Η κάθε
οποιαδήποτε άλλη,
κόκκος άμμου
ριγμένος
σε μιαν απέραντη,
μαύρη τρύπα
στην άκρη του σύμπαντος.

Μετά Φέγγαρον

φωτογραφία από το OnePlus One μου
Πήγα στο φεστιβάλ Φέγγαρος το Σάββατο, 5 Αυγούστου, αποκλειστικά για τους Delirium Elephants. Εκτός από την υπέροχη παρουσία τους, όμως, πήρα κι άλλα.

Είδα και τη Μαρίνα Σάττι με τις Φωνές, που με εξέπληξαν ευχάριστα με τη ζωντάνια και την αρτιότητα της μουσικής τους πρότασης.

Είδα μετά τους Jan Van, οι οποίοι, παρόλο που προφανώς είναι πολύ καλοί μουσικοί, προσωπικά με κούρασαν λίγο.

Μετά είδα τον Fantastic Negrito, ο οποίος ήταν, για μένα, αποκάλυψη, καθώς δεν τον είχα υπόψη προηγουμένως. Μερικές ώρες αργότερα, ο δίσκος του συνοδεύει μουσικά τη σύνταξη αυτού του κειμένου. Είναι εξαιρετικός!

Επίσης, για τους αμέτρητους "χίπηδες" που κατέκλυζαν το χώρο, και που πολύ εύστοχα σχολίασε η αγαπημένη Raindrops:



έχω να πω ότι όταν το να είσαι χίπης είναι τόσο της μόδας, πραγματικά χίπης είσαι όταν δεν είσαι.

Όμως ο λόγος που γράφω, είναι διαφορετικός. Και διπλός:

Γνώθι σαυτόν [1]

Είμαι άνθρωπος που έχει πολλούς δαίμονες να πολεμήσει.
Κι αντ' αυτού, τους βάζω στο σπίτι και τους κάνω το τραπέζι.
Και τους αρέσει. Και φωνάζουν κι άλλους.

Δεύτερη Παρουσίαση Αποκυημάτων, Λυθροδόντας - Φωτογραφίες

Οι φωτογραφίες από τη δεύτερη παρουσίαση των Αποκυημάτων, που έγινε στο Λυθροδόντα, την Παρασκευή, 9 Ιουνίου!

Ευχαριστώ κι από εδώ όσους παρευρέθηκαν, και ιδιαίτερα τους αγαπημένους Νόνη και Νεράιδα για τη συμβολή τους!

Υπενθυμίζω ότι τα Αποκυήματα βρίσκονται, πλέον, σε όλα τα βιβλιοπωλεία της Κύπρου.
Στο Public είμαστε εδώ!

Για Ελλάδα, είμαστε στο online της Πρωτοπορίας, εδώ!