However far away, I will always love you.. However long I stay, I will always love you.. Whatever words I say, I will always love you..
The Cure - Lovesong

Το Πρώτο μου Βιβλίο: "Αποκυήματα"

Η πρώτη σκέψη και αναφορά για ένα βιβλίο εδώ μέσα γεννήθηκε το 2012. Από τότε έπρηξα πολλάκις τον κόσμο του blog για το βιβλίο και το βιβλίο. Η blogόσφαιρα (η κυπριακή, τουλάχιστον, ή εκείνη της οποίας κάποτε ήμουν ενεργό κομμάτι) δείχνει να πνέει τα λοίσθια, όμως η προσπάθεια μου για την εκπλήρωση αυτού του ονείρου δε σταμάτησε καθόλου. Κι αυτός είναι ο λόγος που σήμερα μπορώ να ανακοινώσω κι επίσημα λεπτομέρειες!

Το πρώτο μου βιβλίο έχει τον τίτλο "Αποκυήματα" και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ηλία Επιφανίου. Είναι μια συλλογή ποιημάτων και διηγημάτων, γραμμένων κατά τη διάρκεια των τελευταίων 7 χρόνων. Αρκετά από αυτά είχαν δημοσιευθεί αρχικά εδώ και μετά πήραν το δρόμο τους προς την έντυπη ζωή!

 Τα "Αποκυήματα" θα ξεκινήσουν την περιοδεία τους στα βιβλιοπωλεία την ερχόμενη και πρώτη εβδομάδα του Μάη. Προς τέλος Μαΐου θα κάνουμε και κάποιες παρουσιάσεις (λογικά σε Λευκωσία, Λυθροδόντα, Δάλι) και στις 7 Μαΐου θα βρεθούμε, μαζί με τα "Αποκυήματα" και την αγαπημένη Neraida, μαζί με τα βιβλία της, στο Πάρκο Ακρόπολης, στα πλαίσια του Nicosia Book Fest!



Θα ακολουθήσει κι άλλο πρήξιμο και λεπτομέρειες, μόλις έχω! Μόλις είναι έτοιμη και η σελίδα του βιβλίου στο facebook, θα ενημερώσω!

Ευχαριστώ για ην υπομονή. Εδώ είμαι για οτιδήποτε..

Suicidal [13]

Θα γράψω σ' άχρηστο χαρτί, σε ξεσκισμένο φύλλο
πως νιώθω σαν τον έσχατο του γαλαξία ψύλλο.

Τον ψύλλο τον ελάχιστο, τον περιφρονημένο,
κι ότι με θράσος περισσό να υπάρχω επιμένω.

Θα γράψω πως αγάπησα μιαν όμορφη ιδέα·
σελήνης τριανταφυλλιά, ερήμου ορχιδέα.

Τη λάτρεψα, μα έπεσα στου νου μου μιαν παγίδα
κι ό,τι ωραίο μου 'δωσε, πολύ αργά το είδα.

Θα γράψω πως μετάνιωσα και κάθε μέρα κλαίω,
για κείνο που 'χα κι έχασα, τ' όμορφο, το σπουδαίο.

Θα γράψω ονειρεύτηκα ωχρά μιαν ευτυχία,
μα -φεύ!- την έδιωξα γοργά- απόφαση αθλία.

Δεν ήρθε, δεν εφάνηκε, κι ακόμα περιμένω,
λες κι είναι άμυαλο, χαζό, της επαρχίας τρένο. 

Να έρθει αποκλείεται, μετ' από τόσα χρόνια
βρήκε αγκάλη κάπου αλλού, βελούδινα σεντόνια.

Θα γράψω πως δε λησμονώ, κι ας χάθηκε στο βάθος
του χρόνου τ' αδυσώπητου- δικό μου, μέγα λάθος.

Μα ψύλλος είμ' αόρατος και μικροσκοπικός·
το βάσανο θεόρατο, τεράστιος αετός.

Θα γράψω πως κουράστηκα, βαρέθηκα και φεύγω·
όχι όπως φαντάζονται: δεν περπατώ, δεν τρέχω.

Θ' αφήσω το φύλλο του χαρτιού στης κάμαρης την πόρτα,
το σώμα άψυχο, νεκρό, να κείτεται στα χόρτα.

Να ξέρουν όταν θα το βρουν γιατί θα 'χω πεθάνει·
να διώξει την αγάπη του κανείς να μην το κάνει. 



 Σημείωση: αν ψάχνεις για τα υπόλοιπα Suicidal, θα δεις ότι στο blog έχουν μείνει μόνο μερικά από αυτά. Ο λόγος είναι ότι αυτά που απουσιάζουν έπρεπε να φύγουν από εδώ, επειδή βρήκαν θέση στο βιβλίο μου, το οποίο έρχεται πολύ σύντομα, και για το οποίο θα υπάρξουν λεπτομέρειες τις επόμενες μέρες. 

 23 Απριλίου - Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου 


Ναι, γεια σας! Είναι κανείς εδώ;

Έχω να σας κάμω μια πολύ σημαντική ανακοίνωση και θέλω να δω πόσοι θα τη δουν!

Με αργές κινήσεις, για να μη σηκωστεί σκόνη εδώ μέσα, ψηλώστε τα χέρια όσοι είσαστε ζωντανοί! :)