However far away, I will always love you.. However long I stay, I will always love you.. Whatever words I say, I will always love you..
The Cure - Lovesong

Πώς να σ' αγκαλιάσω;

Μα πώς να σ' αγκαλιάσω,
που, αν το κάνω,
θέλω να είναι το τελευταίο που κάνω στη ζωή μου;

Πώς να σ' αγκαλιάσω,
χωρίς τα δάκρυά μου να πνίξουν όλο τον κόσμο γύρω μας;

Πώς να σ' αγκαλιάσω,
χωρίς να ξημερωθώ,
ψιθυρίζοντάς σου τα "σ'αγαπώ" που τόσον καιρό κρατώ μέσα μου;

Πώς να σ' αγκαλιάσω,
χωρίς να σου σιγοτραγουδήσω
όλα εκείνα τα τραγούδια που καθημερινά σε θυμίζουν;

Πώς να σ' αγκαλιάσω,
καταπιέζοντας το ουρλιαχτό
που λέει πως είσαι ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο;

Πώς να σ' αγκαλιάσω,
ώστε να μεταγγίσω στο αίμα σου
τις συγγνώμες που σου λέω ερήμην σου;

Πώς να σ' αγκαλιάσω-
με πόσο απύθμενη ένταση-
ώστε να γίνουμε ένα -ξανά- για πάντα;


Κι αν σαν τρελός χρειάζομαι,
και θέλω μιαν αγκαλιά σου,
να νιώσω άνθρωπος σωστός
και λογικός -φαντάσου-
κι ας σ' έχω απέναντι ακριβώς
και στέκομαι μπροστά σου
κι ας παν στο τέλος κάπου εδώ
όλες οι αντοχές μου,
ν' ανοίξω τα χέρια μου απλώς,
να σ'αγκαλιάσω πες μου πώς·
πώς να σ' αγκαλιάσω πες μου.

The Cure - Lovesong


Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am home again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am whole again

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am young again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am fun again

However far away
I will always love you
However long I stay
I will always love you
Whatever words I say
I will always love you
I will always love you

(Fly me to the moon)

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am free again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am clean again

However far away
I will always love you
However long I stay
I will always love you
Whatever words I say
I will always love you
I will always love you

[Disintegration - 1989]

Πήχυς

Έθεσες τον πήχυ τόσο ψηλά,
που η αμέσως επόμενη
περνά από κάτω
όρθια,
με τακούνια,
με τεντωμένα χέρια προς τα πάνω,
χωρίς καν να τον πλησιάζει.

Το Κενό που Άφησες στην Καρδιά μου

Η κάθε
οποιαδήποτε άλλη,
κόκκος άμμου
ριγμένος
σε μιαν απέραντη,
μαύρη τρύπα
στην άκρη του σύμπαντος.

Μετά Φέγγαρον

φωτογραφία από το OnePlus One μου
Πήγα στο φεστιβάλ Φέγγαρος το Σάββατο, 5 Αυγούστου, αποκλειστικά για τους Delirium Elephants. Εκτός από την υπέροχη παρουσία τους, όμως, πήρα κι άλλα.

Είδα και τη Μαρίνα Σάττι με τις Φωνές, που με εξέπληξαν ευχάριστα με τη ζωντάνια και την αρτιότητα της μουσικής τους πρότασης.

Είδα μετά τους Jan Van, οι οποίοι, παρόλο που προφανώς είναι πολύ καλοί μουσικοί, προσωπικά με κούρασαν λίγο.

Μετά είδα τον Fantastic Negrito, ο οποίος ήταν, για μένα, αποκάλυψη, καθώς δεν τον είχα υπόψη προηγουμένως. Μερικές ώρες αργότερα, ο δίσκος του συνοδεύει μουσικά τη σύνταξη αυτού του κειμένου. Είναι εξαιρετικός!

Επίσης, για τους αμέτρητους "χίπηδες" που κατέκλυζαν το χώρο, και που πολύ εύστοχα σχολίασε η αγαπημένη Raindrops:



έχω να πω ότι όταν το να είσαι χίπης είναι τόσο της μόδας, πραγματικά χίπης είσαι όταν δεν είσαι.

Όμως ο λόγος που γράφω, είναι διαφορετικός. Και διπλός: